فَإِنْ أَرادا فِصالًا عَنْ تَراضٍ مِنْهُما وَ تَشاوُرٍ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما
.
يعنى اگر بخواهند پيش از دو سال بچه را از شير باز كنند در صورتى كه هر دو به اين كار راضى باشند مانعى نيست . از « تراض - تشاور » معلوم مىشود كه حق حضانت مادر در نظر است . يعنى اگر مادر بخواهد شير مورد نظر پدر را بدهد حق با او است و در آن مدت پدر فقط با رضايت مادر مىتواند طفل را از او بگيرد و به دايه بدهد ، حق حضانت مادر براى پسر تا دو سال و براى دختر تا هفت سال است .
وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ
استرضاع دايه گرفتن و مراد از « ما آتيتم » همان است كه پدر متعهد شده بدهد و آن به اعتبار ما يؤل است ، و ظاهرا مقصود اجرتى است كه به دايه داده مىشود ، ضامن اجرايى اين احكام در مرحلهء اول ايمان و تقوى است لذا فرموده :
وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ