مادران « 1 » بايد فرزندان خود را دو سال تمام شير بدهند در صورتى كه پدر خواستار دو سال باشد پدر بايد در اين مدت خوراك و لباس زن را بدهد ، البته به اندازه توانايى خود ، چون هر كس به قدر قدرت خويش وظيفه دارد زن نمىتواند به واسطه فرزندش به مرد ضرر رساند و بيشتر از متعارف اجرت بخواهد و يا به عذر اينكه بار ديگر حامله مىشوم حاضر به آميزش جنسى نشود .
همچنين مرد را نرسد كه بواسطهء فرزند به زن ضرر برساند و كمتر از متعارف اجرت بدهد و يا به عنوان اينكه بار ديگر زن حامله مىشود از آميزش خوددارى كند و اگر پيش از دو سال خواستند طفل را از شير باز كنند مانعى نيست در صورتى كه اين كار با مشورت و رضاى طرفين باشد .
و اگر مادر حاضر به شير دادن نباشد ، مانعى نيست كه پدر دايهاى بگيرد به شرط آنكه اجرت معين و متعارف دايه را بپردازد ، و هر گاه پدر از دنيا برود وارث او مكلف است اجرت شير دادن را ( از مال طفل ) بدهد . اينك جملات آيه :
مراد از « حولين » حد اكثر شير دادن است و حد اقل آن بيست و يك ماه است و در كمتر از آن به طفل ظلم شده است ، مقصود از « لمن » ظاهرا پدر است يعنى اگر پدر رضاع كامل را بخواهد و اجرت بدهد زنان دو سال تمام شير مىدهند حضرت صادق - صلوات اللَّه عليه - فرمايد : « شير دادن بيست و يك ماه است در كمتر از آن به بچه ظلم شده است » « 2 » .
وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ كِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَها
.
هامش
( 1 ) - بعضى از مطالب آيه شامل مطلق زنان است ولى مورد آيه ظاهرا زنان مطلقه است .
( 2 ) -
عن ابى عبد اللَّه ( ع ) قال : الرضاع واحد و عشرون شهرا فما نقص فهو جور على الصبى « كافى باب الرضاع » .