231 -
وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً لِتَعْتَدُوا . . .
اين همان قسمت اوّل است كه گفته شد ، مراد از « اجل » ظاهرا آخر مدت است ، يعنى چون به آخر عده رسيديد يا رجوع كنيد و يا رها كنيد در آيهء ديگر آمده :
فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ
طلاق / 2 رها كردن و مفارقت براى آنست كه زن در مدت عده در خانه شوهر خواهد بود سورهء طلاق آيه 1 مقصود از اين آيه آنست كه رجوع نبايد براى آزار زن باشد .
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً
اگر با اين قصد رجوع كند به خود ظلم كرده و در معرض غضب خدا قرار گرفته است ، زيرا خدا رجوع را براى ادامه زندگى قرار داده ولى او سوء استفاده كرده و آيات را به مسخره گرفته است .
وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتابِ وَ الْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ . . .
يعنى نبايد نعمت رسالت و هدايت و قرآن و حكمتهاى آن را ناديده بگيريد و به موعظهء خدا بىاعتنا باشيد و گرنه به خود ظلم كردهايد ، از خدا بترسيد و بدانيد كه همواره زير مراقبت او هستيد و به حال شما داناست آرى :
وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
.
ظاهرا كتاب و حكمت بيان نعمت است .
232 -
وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ
.
اين حكم دوم است كه اشاره شد ، در مجمع البيان فرموده : عاصم بن عدى زنش « جملاء » را طلاق داد پس از انقضاء عده خواستند بار ديگر با هم ازدواج