اشاره به وقوف در مشعر الحرام كه از اركان حج است و لازم است كه در آنجا با خدا ارتباط حاصل گردد ، وقوف توأم با ياد خدا و توجه به ملكوت اعلى باشد .
وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ
.
كاف در « كما » براى تشبيه و « ان » مخفف از ثقيله است يعنى : حقا كه شما پيش از اين از گمراهان بوديد ، حالا كه اهل ايمان و نورانى و اهل توحيد شدهايد خدا را ياد كنيد نظير هدايتى كه به شما عطا فرموده و مورد عنايت خويش كرده است به عبارت ديگر : خدا را ياد كنيد ياد كردنى كه لايق به هدايت او باشد .
199 -
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ
.
به نظر مىآيد مراد از « افيضوا » كوچ از مشعر به « منى » است ، على هذا دو افاضه است يكى از عرفات به مشعر ديگرى از مشعر به « منى » به قولى قريش و هم پيمانهاى آن با مردم به عرفات نمىرفتند و در مشعر وقوف مىكردند و مىگفتند : ما اهل حرم هستيم و از حرم خارج نمىشويم ، خداوند دستور داد كه به عرفات برويد از همانجا مانند مردم كوچ كنيد .
در اين صورت « ثم » در آيه چنان كه در الميزان آمده براى ترتيب ذكر مطلب است يعنى : احكام حج همينهاست كه گفته شد سپس مطلب ديگر آنست كه شما هم مثل مردم به عرفات برويد و از آنجا كوچ نمائيد وجه اخير در تفسير عياشى و غيره از حضرت صادق - صلوات اللَّه عليه - نقل شده است .