جنفا : ميل به باطل يا مطلق ميل و انحراف .
شرحها
در اين آيات دو مطلب نقل و بررسى شده است يكى قصاص در جنايت عمدى كه بايد جانى را مجازات كرد و در عين حال مىشود از حس عاطفه استفاده كرده و عفو نمود و روشن شده كه اجراى قصاص سبب محفوظ ماندن خونهاست دوم :
وصيت كه دستورى راجع به كارهاى بعد از مرگ است .
178 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى بِالْأُنْثى فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَداءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسانٍ
.
پيش از نزول قرآن عرب عقيده به قصاص داشت و آن را به كار مىبست ولى قصاص بسته به قدرت اولياء مقتول و نيروى قبيله بود حتى گاهى به عوض يك نفر ده نفر را مىكشتند قرآن مجيد با اين آيه اولا قضيه را تعديل كرد كه در مقابل يك نفر فقط يك نفر را مىتوان كشت نه بيشتر ، ثانيا حس انتقام و حس عاطفه را ملاك قرار داد يعنى حكم اولى قتل ، قصاص است ولى اگر كسى از عواطف انسانى استفاده كرده و قاتل را عفو كند ، مجاز است .
اين حكم مطابق فطرت انسان است زيرا اگر تنها قصاص بود يك حكم خشن و غير قابل انعطاف مىشد و اگر فقط خونبها و عفو بود مورد سوء استفاده واقع مىگرديد ظهور جملهء
الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى بِالْأُنْثى
آنست كه آزاد را در مقابل برده و مرد را در مقابل زن نمىكشند .
ناگفته نماند آزاد در مقابل برده كشته نمىشود ، تفصيل و علت آن را در فقه بايد جستجو كرد ، اما اگر مرد آزاد زن آزادى را بكشد ، كشتن مرد در مقابل