اطفال بىگناه را بكشد .
اى بشر بىرحم و اى بشرى كه پيوسته عزت خويش را در ذلت هم نوعت جستجو مىكنى كى به خود خواهى آمد ؟ ! !
وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ
اين جمله در سورهء اعراف / 141 و در سورهء ابراهيم / 6 نيز تكرار شده است ، ظاهر آنست كه « ذلكم » اشاره به كشتار فرزندان است گرچه بعضى آن را اشاره به نجات از فرعونيان و كشتار فرزندان هر دو دانستهاند . لفظ « من ربكم » حكايت دارد كه اين امتحان و گرفتارى از جانب خدا بوده است .
مىدانيم كه :
إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئاً وَ لكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
يونس / 44 پس بايد ريشهء اين امتحان سخت را پيدا كرد ، آيا اين براى آن بود تا از قيام موسى عليه السّلام استقبال كرده و از فرعونيان نجات يابند و اگر كار به آن جاهاى باريك نمىكشيد هرگز از موسى طرفدارى نمىكردند ؟
وضع يهود در طول تاريخ قابل دقت و تأمل است . مىشود گفت : اين قوم از به دو پيدايش نه خود روى سعادت ديدهاند و نه گذاشتهاند مردم روى سعادت به بينند در زمان فرعون با آن ذلت ، بعد از موسى عليه السّلام در دست فلسطينيان با آن ذلت
وَ قَدْ أُخْرِجْنا مِنْ دِيارِنا وَ أَبْنائِنا
تبعيد دسته جمعى از فرانسه ، بدبختىهاى زمان پادشاهان بابل ( بخت نصر ) اعدامهاى همگانى در كورههاى آدمسوزى در زمان هيتلر و . . . اكنون نيز دولت غاصب اسرائيل مردم فلسطين را در عذاب دارد خود نيز در عذاب بسر مىبرد ، صهيونيسم جهانى هم حسابش روشن است .
50 -
وَ إِذْ فَرَقْنا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْناكُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ