47 - اى پسران اسرائيل به ياد آريد نعمت مرا كه به شما دادم ( و به ياد آوريد ) كه شما را بر مردم برترى دادم .
48 - و بترسيد از روزى كه كسى از طرف كسى چيزى نمىدهد و از او شفاعتى قبول نگردد و عوضى گرفته نشود و نه آنها يارى مىشوند .
49 - و ياد آريد كه شما را از فرعونيان نجات داديم ، آنها عذابى سخت به شما وارد مىكردند : پسرانتان را سر مىبريدند ، دخترانتان را زنده نگه مىداشتند و در اين كار از پروردگارتان ، بلاى بزرگى بود .
50 - و ياد آريد كه دريا را براى شما باز كرديم و نجاتتان داديم و فرعونيان را غرق كرديم و شما تماشا مىكرديد .
51 - و ياد آريد كه چهل شب را به موسى وعده كرديم ، سپس گوساله را به پرستش گرفتيد و ستمكار بوديد .
52 - آن گاه از شما درگذشتيم تا سپاسگزارى كنيد .
53 - و ياد آريد كه به موسى تورات و فرقان داديم تا هدايت بپذيريد .
54 - و چون موسى به قوم خود گفت : اى قوم شما با گوسالهپرستى به خود ظلم كرديد ، به خداى خود بازگرديد و خودتان را بكشيد ، اين پيش خالقتان براى شما بهتر است پس خدا توبهء شما را پذيرفت كه او بسيار توبهپذير و مهربانست .
55 - و ياد آريد كه گفتيد : اى موسى هرگز به تو ايمان نياوريم تا خدا را آشكار ببينيم پس صاعقه شما را در حالى كه مىديديد بگرفت .
56 - آن گاه شما را پس از اين مرگ برانگيختيم تا شكر بگذاريد .
57 - ابر را بر شما سايبان كرديم و بر شما ترنجبين و مرغ سلوى فرستاديم ، بخوريد از خوش - آيندهاى آنچه كه روزيتان كرديم كه به ما ستم نكردند ليكن به خود ستم مىكردند .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 118
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص١١٨