ملائكه باشد كه ميفرمايد :
إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى
الاعلى آيهء 18 و 19 .
مَرْفُوعَةٍ
كه مراحل سير از لوح محفوظ عرش طبقات آسمانها آسمان اول ثم نزول بر قلب مطهر رسول .
مُطَهَّرَةٍ
كه ميفرمايد :
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
واقعه آيهء 77 الى 80 .
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ
سفير كه مأمور است از مركزى خبر بمركز ديگر دهد مثل ممالك كه هر كدام سفيرى در ساير ممالك دارند و به زبان ما قنسول مىگوييم ، و سفرايى كه مأموريت دارند در تبليغ قرآن ملائكه وحى هر كدام به ديگرى تا بر حضرت رسالت و سپس ائمه هدى بر بندگان و سپس علماء اعلام بر سايرين .
كِرامٍ بَرَرَةٍ
كه تمام اين سفره در پيشگاه الهى محترم و آبرومند هستند و از نيكان و ابرار هستند .
[ سوره عبس ( 80 ) : آيه 17 ]
قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَهُ ( 17 )
كشته باد انسان كه چه اندازه كفران نعمت الهى را مىكند .
قُتِلَ الْإِنْسانُ
نفرين است كه تعبير بدعاء شر و دعاء عليه ميكنند بخلاف دعاء خير كه دعاء له مىكند مثل لعن ميماند . و مراد از انسان همان كسانى كه كفران نعم الهى را ميكنند و قدردان نعمتهاى او نيستند ، و نعمتهاى الهى از حدود شماره بيرون است :
وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ
ابراهيم آيهء 34 .
بالاخص نعمت ايمان ، و اين قرآن مجيد بزرگترين نعمت الهى و تفضل او است خداوند چه اندازه منت بر سر بندگان بالاخص اين امت كه پيغمبرى مثل خاتم النبيين بر آنها فرستاده ، كتابى مثل قرآن بر آنها نازل فرموده ، دينى مثل اسلام بر آنها اختيار فرموده ، اوصيايى مثل ائمه اطهار نصب نموده ، پيغمبرش افضل انبياء و اشرف مخلوقات ، قرآنش افضل از تمام كتب انبياء از صحف آدم و نوح و ابراهيم و تورات و زبور و انجيل ، اوصياء او افضل از اوصياء انبياء ، دينش افضل اديان شريعتش افضل