گذشت تفسير اين آيات در ذيل همان آيهء 56 در صفحهء 387 .
[ سوره الرحمن ( 55 ) : آيات 76 تا 78 ]
مُتَّكِئِينَ عَلى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَ عَبْقَرِيٍّ حِسانٍ ( 76 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 77 ) تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ ( 78 )
تكيه مىدهند بر و سادهء سبز در كلمهء رفرف بعضى گفتند بساط بعضى گفتند رياض جنّت و اصل لغت رفرف طائرى است كه باز مىكند بال خود را كه بر جايى فرود آيد لكن بقرينهء متّكئين همان و ساده است كه تكيهگاه است بساط و رياض محل تكيهگاه نيست .
وَ عَبْقَرِيٍّ حِسانٍ
و عبقرىّ عبارت از چيز نرمى كه زير دست مىگذارند زير كتف براى استراحت مثل اينكه تكيه مىدهند به و ساده و دست مىاندازند بر عبقرىّ .
تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ
اسامى الهى هر كدام آن داراى بركاتيست كه اگر خدا را به آن اسماء بخوانيد مورد عنايات الهى مىشويد چنانچه مىفرمايد :
وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها
اعراف آيهء 179 .
بالاخصّ اسماء مختصّهء به ذات مقدّسهء او كه اطلاق بر غير نمىشود بالاخص كلمهء اللَّه و كلمهء ربّ و امثال اينها .
ذِي الْجَلالِ
صفات جلال تنزّه از هر عيب و نقص و احتياج است كه تعبير به صفات سلبيّه و صفات جلاليّه مىكنيم .
وَ الْإِكْرامِ
صفات جماليّه كه جميع افعال او حسن و بجا و بموقع و موافق حكم و مصالح است بالجمله كلمهء
تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ
راجع به صفات كماليّه
ذِي الْجَلالِ
راجع به صفات جلاليّه
وَ الْإِكْرامِ
راجع به صفات جماليّه است و اين آيهء شريفه كانّه جواب از سؤالات قبل است كه خداوند پس از آنكه نعمتهاى خود را كه در دنيا و آخرت و عقوبتهايى كه به كفّار بيان فرموده و راه تكذيب آنها را بسته كه نتوانند تكذيب كنند مىفرمايد پس خداوند تبارك و تعالى ذى الجلال و الاكرام است .
هذا آخر ما اردنا فى تفسير هذه السورة المباركة و يتلوه انشاء اللَّه تعالى تفسير