در آن فراشها حوريانى هستند كه فقط نگاه به زوج خود مىكنند و قصر مىكنند نگاه خود را به زوج و به غير او نظر نمىكنند و طمع نمىكنند نزديكى نكرده آنها را قبل از زوج خود احدى نه از انس و نه از جنّ .
فِيهِنَّ
نظر به اينكه به طريق جمع فرموده ظاهر اينست كه مرجع ضمير فيهنّ به فرش بر مىگردد نه به جنّتين چنانچه در جاى ديگر مىفرمايد در همين سوره چند آيهء بعد
حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ
كه اصلا از حجلهگاه خود بيرون نمىآيند كه چشم ديگرى به آنها نيفتد .
قاصِراتُ الطَّرْفِ
به خلاف حورىهاى دنيا كه خود را به تمام زينت آرايش مىكنند و به هر كس و ناكس نمايش مىدهند در حديث داريم كه پيغمبر ( ص ) از فاطمهء زهرا پرسيدند چه صفتى از براى زن بهترين صفات است ؟ عرض كرد آنكه در مدّت عمر چشمش به نامحرم نيفتد و چشم نامحرم هم به او نيفتد .
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ
طمث اطلاق بر نكاح و نزديكى مىشود و بر حيض و بر دم بكارت حورىهاى بهشت نه احدى قبل از زوج خود نزديكى كرده آنها را نه انس و نه جن و نه حيض مىشوند و نه دم بكارت دارند هميشه باكره هستند يك ثيبه در بهشت وجود ندارد .
[ سوره الرحمن ( 55 ) : آيات 58 تا 59 ]
كَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ ( 58 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 59 )
مثل اينكه اين حوريان ياقوت و مرجان هستند شبيه به ياقوت در صفا و به مرجان در بياض كه در حديث دارد
( يرى مخّ ساقها من وراء سبعين حلة من حرير كما يرى السّلك من وراء الياقوت )
و در بعض اخبار دارد مثل دانهاى كه در زير آب صافى مشاهده مىشود .
[ سوره الرحمن ( 55 ) : آيات 60 تا 61 ]
هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلاَّ الْإِحْسانُ ( 60 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 61 )
آيا جزاء احسان نيست مگر احسان اين آيهء شريفه را دو نحوه مىتوان تفسير كرد يكى آنكه جزاء ايمان و اعمال صالحه و تقوى بهشت و نعم بهشتى است چنانچه آيات قبل بيان فرموده ديگر آنكه جزاى احسانهايى كه خداوند انعام فرموده اطاعت و شكرگذاريست .