افتادن در زمين نبوده بلكه تمام استخوانهاى آنها خورد شده و كوبيده شده .
[ سوره القمر ( 54 ) : آيات 21 تا 22 ]
فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ ( 21 ) وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 22 )
گذشت تفسيرش و تكرارش براى تأكيد و اختلاف نحوهء عذاب است كه عذاب الهى يك نحوه نيست قوم نوح را به آب غرق مىكند و عاد را به باد هلاك مىفرمايد باز هم اين كفار و مشركين متنبه و متذكر نمىشوند .
[ سوره القمر ( 54 ) : آيه 23 ]
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ ( 23 )
تكذيب كردند ثمود به انذارهاى الهى .
ثمود قوم صالح بودند بعد از عاد و بقدرى عمارت را محكم مىكردند كه از خطر آب و باد كه بر قوم نوح و بر عاد متوجّه شده محفوظ مانند دل سنگ را خالى مىكردند و منزل مىنمودند كه مىفرمايد :
وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ
فجر آيهء 6 .
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ
انذار آنها فرمايش حضرت صالح بود
قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ
هود آيهء 64 و تكذيب آنها كلام آنها در جواب حضرت صالح ( ع ) بود .
قالُوا يا صالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينا مَرْجُوًّا قَبْلَ هذا أَ تَنْهانا أَنْ نَعْبُدَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا وَ إِنَّنا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ مُرِيبٍ
هود آيهء 65 بلكه تعجّب كردند كه چگونه مىشود بشر رسول باشد و ما تمام متابعت يك بشر كنيم
[ سوره القمر ( 54 ) : آيه 24 ]
فَقالُوا أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ ( 24 )
پس گفتند آيا بشرى را از جنس خودمان تنها متابعت كنيم او را در اين صورت محققا ما هر آينه در ضلالت و گمراهى و در زحمت و شدّت و گرفتارى و عذاب وارد مىشويم گويا اينها منكر نبودند كه مىشود رسول بشر باشد و اشكال آنها در اين بود كه بقول يك نفر چگونه دست برداريم از آلههء خود كه آباء و اجداد ما پرستش مىكردند . در موضوعات خارجيّه قول يك نفر حجّت نيست چه رسد در امر دين آن هم همچه امرى به اين بزرگى اگر قول او را بپذيريم ما در ضلالت