و آية ذلك قوله عزّ و جلّ فنادوا صاحبهم فتعاطى فعقر فكيف كان عذابى و نذر و قال فعقروها فدمدم عليهم ربهم بذنبهم فسويها و لا يخاف عقبيها الا من سئل عن قاتلى فزعم انّه مؤمن فقد قتلنى ايها الناس من سلك الطريق ورد الماء و من حاد عنه وقع فى التيه )
حاصل مفاد مىفرمايد من انف و شامّهء هدايت و دو چشم هدايت هستم وحشت نكنيد از كمى اهل هدايت خداوند بساط مائده براى همه گسترده دين مقدس اسلام بر تمام جن و انس آمد ولى قليلى بهره برداشتند و اشباع شدند و بسيارى بهره نبردند و گرسنه ماندند رضا و غضب با هم مجتمع است يعنى كسى كه راضى به غضب كسى باشد با او شريك است عاقر ناقهء ثمود يك نفر بود نامش قدار خداوند نسبت به تمام ثمود مىدهد كه مىفرمايد
فَعَقَرُوها
اگر سؤال شود از قاتل من كسى بگويد مؤمن بوده و راضى به فعل او باشد آن هم قاتل من است ( الحديث ) .
از اين حديث به خوبى استفاده مىشود كسانى كه سبب شدند يا راضى باشند به ظلمهايى كه به ائمّهء اطهار و صديقهء طاهره و ذرارى آنها و به قتل آنها اينها هم ظالم و قاتل هستند و در عذاب مشتركند .
[ سوره القمر ( 54 ) : آيه 28 ]
وَ نَبِّئْهُمْ أَنَّ الْماءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ ( 28 )
خطاب به حضرت صالح خبر ده ثمود را اينكه آب قسمت باشد بين آنها هر يك براى شرب خود را حاضر كند . حضرت صالح آب را قسمت فرمود يك روز براى قوم و يك روز براى ناقه آنها مخالفت كردند روزى كه سهم ناقه بود هم مىرفتند و شرب مىكردند با اينكه به ضرر آنها تمام مىشد زيرا آنچه ناقه شرب مىكرد شير مىشد و تمام قوم را كفايت مىكرد .
وَ نَبِّئْهُمْ
دستور وحى اين هم امتحان قوم بود .
أَنَّ الْماءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ
يعنى بين ناقه و بين قوم .
كُلُّ شِرْبٍ
هر يك كه روز شرب خود است .
مُحْتَضَرٌ
يعنى خود را حاضر كند .
[ سوره القمر ( 54 ) : آيه 29 ]
فَنادَوْا صاحِبَهُمْ فَتَعاطى فَعَقَرَ ( 29 )