[ سوره القمر ( 54 ) : آيه 15 ]
وَ لَقَدْ تَرَكْناها آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 15 )
و هر آينه بتحقيق ما واگذاريم قضاياى نوح را از نجات مؤمنين و هلاكت كفّار و مشركين آيت و دليل پس آيا كسى هست متذكّر شود ؟
وَ لَقَدْ تَرَكْناها
آية قضاياى حضرت نوح از جهات بسيارى آيت و دليل و حجّت است يكى آنكه خداوند قدرت نمايى فرموده كه يك كشتى را در يك دنيا آب با اين امواج كه به قدر كوهها موج داشت حفظ فرمايد و اين دريا را فرو نشاند تا كشتى روى زمين قرار گيرد در كوه جودى و اهلش تمام بسلامت بيرون آيند و گفتند كشتى باقى ماند تا اوائل بعثت . ديگر يك مرتبه تمام روى زمين از بشر و حيوانات هلاك شدند خدا مىتواند در آخر دنيا يك مرتبه تمام را هلاك كند كه مىفرمايد :
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ
زمر آيهء 68 چنانچه قدرت دارد يك مرتبه تمام را زنده كند كه مىفرمايد :
وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ
نحل آيهء 79 ديگر آنكه اثر شرك و كفر و ظلم و تكذيب انبياء و فساد و فسق و فجور و طغيان اينست به خود بيائيد و دست از اين عقائد فاسده و اعمال سوء برداريد .
فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
فقط مؤمن صالح متذكّر شود و الّا تمام طبقات ناس هيچ تنبهى پيدا نمىكنند چنانچه امروزه در اكثر ناس همان طريقه كه دارند و همان اعمال زشت كه عادت كردهاند هيچ فكر و تذكّر و تنبّه در آنها نيست .
[ سوره القمر ( 54 ) : آيه 16 ]
فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ ( 16 )
پس چگونه بود عذاب من و بيم دادنم ، بدبختى آنكه خود آنها تقاضاى آمدن عذاب كردند از روى سخريّه و استهزاء
قالُوا يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
هود آيهء 34 چنانچه نوع مشركين اين نحو تقاضا را از انبياء كردند تا گرفتار شدند و طعم عذاب را چشيدند پس از گرفتارى بايد به آنها گفته شود براى تنبّه ديگران ببينيد
فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ
.
[ سوره القمر ( 54 ) : آيه 17 ]
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 17 )