قَوْمَ يُونُسَ
. . . الاية يونس آيهء 96 و 97 و لقوله تعالى :
آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ
در حق فرعون در موقعى كه
حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ
يونس آيهء 90 و غير اينها از آيات .
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
.
تنبيه : افعال انسانى چه قلبى باشد مثل ايمان و كفر ، و چه نفسى باشد مثل اخلاق حميده و رذيله ، و چه جوارحى باشد مثل افعال و اعمال هر كدام تأثيراتى دارد خوبش تأثير خوب و بدش آثار بد ، بايد اوّلا آن فعل تحقّق پيدا كند پس از آن اثر ببخشد اين كفّار بعد از كفر و شرك و ظلم و فسق و فجور آثارش را در قيامت بلكه در حال معاينه در حال نزول عذاب مشاهده ميكنند ، تمنّى ميكنند كه اين آثار برداشته شود بعدا تغيير دهند ، قبلا بايد تغيير داد تا اين آثار مترتب نشود ، بايد زهر نخورد تا نميرد نه بعد از خوردن و مردن بگويد : ديگر زهر نميخورم .
[ سوره الدخان ( 44 ) : آيه 13 ]
أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرى وَ قَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ ( 13 )
چه نحوه از براى آنها ياد آورى شود و حال آنكه آمد آنها را پيغمبر واضح روشن .
أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرى
اشاره به اينكه هرگز آنها متذكر نميشوند بواسطهء قساوت قلب و سياهى دل و حبّ نفس ، و كبر و نخوت و متابعت هواهاى نفسانى و وساوس شيطانى و علاقهء دنيوى ، اگر متذكر ميشدند آن وقتى بود كه :
وَ قَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ
لذا ميفرمايد :
وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
انعام آيهء 28 . و سرش اين است كه اين صفات خبيثه و عقايد باطله و اعمال شنيعه ملكه شده و رسوخ در قلب كرده و تغيير پذير نيست و بر فرض برگردند به دنيا خيال ميكنند كه اين دستگاه آخرت و عذاب خوابى بوده ديدهاند بلكه فراموش ميكنند ، اگر قابليت هدايت داشتند همان معجزات انبياء كافى بود بر هدايت آنها .