تحقق پيدا مىكند از امر قيامت و حشر جميع خلائق مشكلتر در نظر ما چيزى نيست و ميفرمايد
وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ
نحل آيهء 79
وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ
قمر آيهء 50 و مكرّر بيان كردهايم كه افعال الهى احتياج به مقدّمات زيادى ندارد مثل افعال عباد نيست كه بايد اوّل تصوّر كند سپس تصديق بفائدهء آن پس عزم سپس جزم ثمّ حركت عضلات پنج مقدّمه بلكه بمجرّد اراده كه علم به صلاح باشد ايجاد ميفرمايد كه تعبير به مشيّت ميكنيم ما شاء اللَّه كان و ما لم يشأ لم يكن و از اين جهت گفتند خلقت الاشياء بالمشية و المشية بنفسها .
[ سوره يس ( 36 ) : آيه 30 ]
يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 30 )
اى دريغ بر بندگان كه نيامد آنها را رسولى مگر آنكه بودند به او استهزاء و مسخره ميكردند .
چه اندازه انبياء را بلكه مؤمنين را مسخره و استهزاء ميكردند
وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
انعام آيهء 10 در حق نوح
وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ
- الايه هود آيهء 40
زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا
بقرة آيهء 208
وَ إِذا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ
و الصّافات آيهء 14
فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي وَ كُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ
مؤمنون آيهء 112
وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ
ص آيهء 62 و 63
وَ إِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ
بقره آيهء 14
قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ
توبه آيهء 66
إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ
حجر آيهء 95 و غير اينها از آيات لذا حبيب نجّار پس از دخول در جنّت كه قبلا ذكر فرمود مىگويد :
يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ
حسرت و ندامت و پريشانى ، از براى كسيست كه نعمتى ، و نفعى در دست داشته باشد و از دست بدهد و چه نعمتى بزرگتر از نعمت ايمان است و تصديق انبياء و اطاعت آنها كه سعادت دنيا و آخرت را در بر دارد فرداى قيامت فرياد وا حسرتاه آنها بلند است
أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي