[ سوره يس ( 36 ) : آيه 33 ]
وَ آيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْناها وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ( 33 ) و آيت و دليل است از براى معرفت خداوند و وحدانيّت او و قدرت و علم و حكمت او اينكه زمين مرده را كه خشك و ساده است و بدون آب و گياه است احيا مىكنيم آن زمين را زنده مىشود و بيرون مىآوريم از آن زمين جنس دانه را پس از آن جنس ميخورند . در اين آيات شريفه خداوند آثار قدرت خود را و تفضّلاتى كه بر بندگان فرموده و نعمتهايى كه به آنها عطا كرده بيان ميفرمايد من جمله : وَ آيَةٌ لَهُمُ يك نشانه و دليل براى تمام افراد بشر الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ در فصل خزان كه گياهى در روى زمين نيست صحراها تمام قاعا صفصفا است خداوند به نزول باران و وزيدن بادها و تلطيف هوا أَحْيَيْناها زنده مىكند زمين را و سبز و خرّم ، نهرها جارى ، كشتزارها سيراب وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا گندم ، جو ، عدس ، ماش ، نخود ، برنج ، لوبيا و ساير حبوبات فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ كه اگر خداى نخواسته يك سال باران نيامد خشكسالى شد كار بجايى ميرسد كه يكديگر را ميخورند چنانچه گفتند :