از دنيا مىروند بدون حساب وارد بهشت مىشوند ، يك دسته با ايمان و آلوده به معاصى از دنيا مىروند اينها گرفتار اعمال خود هستند تا تدارك شود يا مغفرت شامل حال آنها شود يا نائل به شفاعت شفعاء شوند و بهشت روند و در جهنّم و بهشت هم دركاتى و درجاتى دارد هر دسته در درجهء خود يا در دركهء خود هستند : يك دسته اطفال مؤمنين هستند كه براى احترام پدران و مادران بهشت ميروند ، يك دسته مجانين و سفهاء مؤمنين جاى خوبى بر آنها معيّن شده ، يك دسته كفّار جن و شياطين جهنّم با اهل جهنّم محشور و معذّب هستند ، يك دسته مؤمنين جن براى آنها بهشتى غير از بهشت انس مناسب حال خود آنها ، يك دسته حيوانات و وحوش صحرايى براى آنها محلّى معيّن شده مىچرند .
[ سوره يس ( 36 ) : آيه 33 ]
وَ آيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْناها وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ( 33 )
و آيت و دليل است از براى معرفت خداوند و وحدانيّت او و قدرت و علم و حكمت او اينكه زمين مرده را كه خشك و ساده است و بدون آب و گياه است احيا مىكنيم آن زمين را زنده مىشود و بيرون مىآوريم از آن زمين جنس دانه را پس از آن جنس ميخورند .
در اين آيات شريفه خداوند آثار قدرت خود را و تفضّلاتى كه بر بندگان فرموده و نعمتهايى كه به آنها عطا كرده بيان ميفرمايد من جمله :
وَ آيَةٌ لَهُمُ
يك نشانه و دليل براى تمام افراد بشر
الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ
در فصل خزان كه گياهى در روى زمين نيست صحراها تمام قاعا صفصفا است خداوند به نزول باران و وزيدن بادها و تلطيف هوا
أَحْيَيْناها
زنده مىكند زمين را و سبز و خرّم ، نهرها جارى ، كشتزارها سيراب
وَ أَخْرَجْنا مِنْها حَبًّا
گندم ، جو ، عدس ، ماش ، نخود ، برنج ، لوبيا و ساير حبوبات
فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ
كه اگر خداى نخواسته يك سال باران نيامد خشكسالى شد كار بجايى ميرسد كه يكديگر را ميخورند چنانچه گفتند :
( زمانى كه آدمخورى باب گشت * هزار و دويست و هشتاد و هشت )
تاريخ هجرى قمرى