فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
كه در قيامة حق روشن مىشود و باطل از بين ميرود .
[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 71 تا 72 ]
إِذِ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ السَّلاسِلُ يُسْحَبُونَ ( 71 ) فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ ( 72 )
موقعى بر آنها معلوم مىشود كه غلها و زنجيرها را در گردن آنها بيندازند و آنها را بكشند و بيندازند در حميم آب جوشيده در شدّت جوشش بس از آن در آتش بيندازند .
إِذِ الْأَغْلالُ
غلهاى آتشى در گردن آنها بيندازند .
وَ السَّلاسِلُ
زنجيرهاى آتشى در اعناق آنها و آنها را بكشند بسوى حميم آبى كه در شدة حرارت باشد لذا حمام را محل آب گرم ميگويند .
ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ
انقاذ و انداختن و پرتاب نمودن است در همچه موقعى ميدانند كه آنچه انبياء فرمودند و آنچه كتاب و دستورات بر آنها نازل شد حق است و آنچه آنها داشتند ضلالت .
[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 73 تا 74 ]
ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ تُشْرِكُونَ ( 73 ) مِنْ دُونِ اللَّهِ قالُوا ضَلُّوا عَنَّا بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُوا مِنْ قَبْلُ شَيْئاً كَذلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ الْكافِرِينَ ( 74 )
پس گفته مىشود براى آنها كه كجايند آنچه بوديد شما شرك مىآوريد از غير خداى متعال گويند گم شدهاند از نظر ما آنها را نمىيابيم بلكه نبوديم ما بخوانيم از پيش شيئى را همين نحو گمراه ميفرمايد خداوند كفّار را .
ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ
ظاهرا قائل ملائكهء عذاب هستند پس از آنكه آنها را در آتش مىاندازند بر وجه توبيخ و سرزنش .
أَيْنَ ما كُنْتُمْ تُشْرِكُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
از اصنام بتهايى كه ميپرستيديد از غير خدا و در حديث مروى از كافى كلينى و تفسير على بن ابراهيم مسندا از حضرت باقر ( ع ) كه فرمود از امامى كه شما بوديد پيشواى خود قرار داديد غير از امامى كه خداوند نصب فرموده بود و ظاهرا مراد تأويل است يا تشبيه .
قالُوا ضَلُّوا عَنَّا
نمىبينيم آنها را و پيدا نمىكنيم از نظر ما مفقود هستند
بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُوا مِنْ قَبْلُ شَيْئاً
انكار ميكنند كه ما آنها را نميپرستيديم زيرا