بر اهل آسمانها و زمينها و آسمانها و زمين و ساير مخلوقات لاجل آنها خلق شده در حديث قدسى است
« خلقت الاشياء لاجلك »
و عقل كل هستند .
قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً
معنى اين نيست كه خدا شفاعت مىكند زيرا شفيع غير از خدا است كه نزد خدا شفاعت كند بلكه معنى للَّه يعنى اذن و اجازه شفاعت مختص به خدا است زيرا او
لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
است كليهء امور بيد قدرت او است و احدى بدون اذن و اجازهء او حق هيچ گونه تصرفى ندارد و خدا بپيغمبرش ميفرمايد :
وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى
الضحى آيهء 5 و پيغمبر فرمود تا مادامى كه يك نفر از امت من گرفتار عذاب باشد من راضى نميشوم .
ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
يوم القيمة و البعث و الحساب .
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيه 45 ]
وَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ إِذا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ( 45 )
و زمانى كه ياد خدا شود بتنهايى مشمئز مىشود قلوب آنها و بد ميآيد آنها را قلوب آنهايى كه ايمان بآخرت نياوردهاند و زمانى كه ذكر كسانى كه از غير خدا هستند بشود آنها به يكديگر بشارت ميدهند .
مصداق اين آيهء شريفه امروز بسيار هستند و اختصاص بمشركين و كفار ندارد بسيار از مسلمانها اگر مجالسى تشكيل شود براى ياد خدا مجلس تلاوت قرآن بيان احكام و عقائد و مواعظ و نصايح بسيار مشمئز ميشوند تا بتوانند اصلا حاضر نميشوند و اگر حاضر بودند فرار ميكنند و اگر نتوانستند به سختى و بى ميلى طى ميكنند و اگر مجالس لهو و لعب و ساز و آواز و ذكر اهل فسق و فجور و مجالس غيبت و تهمت و مجالس ظلمه بكمال ميل اقبال مىكند و در سينماها و تماشاخانهها بر يكديگر سبقت ميگيرند و هر مجلسى كه انسان را از خدا و دين و آخرت باز دارد و موجب غفلت شود بروند و به يكديگر بشارت ميدهند با اينكه در اين نوع مجالس رفتنش حرام است و اگر تشكيل شد بيرون رفتنش واجب است و بدتر اين مجالس