دفع ضرر او مىشود از جانب خداوند فراموش مىكند آنچه را كه بود ميخواند او را پيش از اين نعمت و قرار ميدهد از براى خدا شريك - هايى و اندادى تا اينكه گمراه مىشود يا خود را گمراه مىكند از سبيل الهى بفرما به او كه متمتع شو و بهره بردار بكفر خود اين چند روز دنيا محققا تو از اصحاب آتشى .
انسان نوعا بر نعمتى كه در دست دارد از حيات و صحت و جاه و مال و ساير نعم مستند به خود ميداند يا باسباب ظاهريه از رئيس و دوست و دكتر و دواء شانس و بخت و امثال اينها و اما اگر بلائى و مصيبتى و ضرر به او متوجه شد او را مستند به خدا ميداند و دفع آن را ميطلبد چنانچه به همين مضامين در آيات بسيار اشاره شده لكن قضيه بر عكس است
وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ
شورى آيهء 29 و مكرر گفته شده كه اين عقائد فاسده و صفات خبيثه و اعمال سيئه قطع نظر از عقوبات اخروى مضار بسيارى در دنيا دارد سياهى دل قساوت قلب ضعف ايمان بعد از رحمت سلب نعم نزول بلاء كوتاهى عمر گرفتار ظلم ظلمه غضب الهى رنجش خواطر انبياء و ائمه و صلحاء تسلط شيطان و غير اينها .
وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ
گرفتار شد به مرض و حريق و غريق و هدم و ضيق معيشت و تنگ دستى و ساير بليات .
دَعا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ
يكى از رفقاء گفت اين حريقى كه سال گذشته در منى اتفاق افتاد و فرياد يا اللَّه و استغاثه و ناله و انابه مردم بلند شد .
ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ
خداوند دفع بلاء فرمود و اعطاء نعمت نمود .
نَسِيَ ما كانَ يَدْعُوا إِلَيْهِ
اين جمله را دو نحوه تفسير كردهاند يكى آنكه آن بلا و مصيبت و ضرى كه به او رسيده فراموش مىكند كأن لم يكن شيئا ديگر آنكه دعاء و تضرّع و انابه در پيشگاه الهى را فراموش مىكند و به همان كفر و فسق خود ادامه ميدهد و معنى دوم اقرب است بقرينهء جملهء بعد .