سيم پس از حق شفاعت و قابليت اذن و اجازه حق هم لازم است .
حَتَّى إِذا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ
فزع آه و ناله و داد و فرياد است آن قدر ناله كنند كه از صدا بيفتند كه فزع از قلب آنها خارج شود كه ديگر نتوانند آه و ناله كنند .
قالُوا ما ذا قالَ رَبُّكُمْ
قائل ملائكهء عذاب يا مؤمنين اهل جنت به اين كفار و مشركين و اهل عذاب مىگويند چه فرمود پروردگار شما كه انبياء و كتابهاى آسمانى و اخبار آل اطهار به شما از همچه روزى خبر دادند و شما مىگفتيد دروغ و افتراء است .
قالُوا الْحَقَّ
اهل عذاب مىگويند : آن چه گفتند حق بود و ما باور نمىكرديم چنانچه دارد اهل بهشت به اهل جهنم مىگويند
وَ نادى أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ
- الآية ( اعراف آيهء 44 ) .
وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ
اعلى من كل على و اكبر من كل كبيرا على من ان يدرك و اكبر من ان يوصف .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيه 24 ]
قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ وَ إِنَّا أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلى هُدىً أَوْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 24 )
بفرما به اين كفار و مشركين كيست كه روزى مىدهد شما را از آسمان ها و زمين بفرما خداوند متعال است و محققا ما و شما هر آينه بر هدايت هستيم يا در ضلالت و گمراهى آشكاريم .
قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماواتِ
به اشعهء شمس و نزول باران و تموج بادها .
وَ الْأَرْضِ
به خروج نباتات از حبوب و فواكه و بقول .
قُلِ اللَّهُ
كيست غير از او بتواند خردلى روزى دهد ؟
وَ إِنَّا أَوْ إِيَّاكُمْ
يكى از دو مؤمن و كافر ، موحد و مشرك .
لَعَلى هُدىً
هر آينه بر هدايت هستيم ما يا شما .
أَوْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
معلوم است هدايت با كيست و ضلالت با كيست .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيه 25 ]
قُلْ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا أَجْرَمْنا وَ لا نُسْئَلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 25 )
بفرما به اين كفار و مشركين اين كه