الْحَكِيمُ
تمام افعالش از روى حكمت و مصلحت و درست و بجا و بموقع است .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيه 28 ]
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 28 )
و ما نفرستاديم تو را مگر بر كافهء ناس كه بشارت دهنده باشى بندگان صالح را و بيم دهنده باشى مفسدين را و لكن اكثر ناس نمىدانند .
وَ ما أَرْسَلْناكَ
خداوند نفرستاد رسول محترم را على فترة من الرسل از زمان عيسى ( ع ) تا زمان بعثت كه دورهء جاهليت بود .
إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ
از باب مصداق است و الا حضرت مبعوث بر كافهء جن و انس بود و گفتيم در اعتقاد به رسالت حضرتش چهار امر معتبر است به علاوهء آن چه در انبياء سلف بوده ، يكى خاتميت آن حضرت كه تا دامنهء قيامت دين او باقى است ، و يكى بر تمام افراد بشر و جن و نه بر يك طائفه دو طائفه و يكى قرآن مجيدش از باء بسمله تا سين و الناس كه به فارسى مىگوئيم « بس » نه زياده دارد و نه نقيصه و يكى افضليت بر تمام ما سوى اللَّه در جميع كمالات و فضائل كه بر طبق جميع اينها قرآن ناطق است و غرض از بعث و ارسال آن حضرت دو چيز است . يكى :
بَشِيراً
كه بشارت دهى اهل ايمان و تقوى و عمل صالح را به بهشت و سعادت و رستگارى و نجات از كليهء مهالك دنيا و آخرت ، ديگر :
وَ نَذِيراً
و انذار كنى و بترسانى مشرك و كافر و ضال و مضل و ظالم و فاجر و فاسق و طاغى و باغى و عاصى را از عذاب جهنم و غضب و بليات دنيوى و اخروى .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
كه نه معتقد به رسالت شما هستند و نه به بشارات شما و نه به انذارات شما مثل طبيعى ، مشرك ، يهود ، نصارى و ساير فرق باطله و ضاله .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيه 29 ]
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 29 )
و مىگويند چه زمانى اين وعده بشارت و انذار است اگر هستيد شما راستگويان .
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ
از روى انكار و سخريه و استهزاء مىگويند . پس اين كه مىگويى