قالَ رَبِّ انْصُرْنِي
خداوند تبارك و تعالى انبياء خود را و مؤمنين به آنها را يارى ميفرمايد و نجات ميدهد و دشمنان آنها را هلاك مىكند و در قيامت هم از كليه مهالك نجات ميدهد .
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ
( مؤمن آيه 51 ) مؤمن بايد در هر حالى پناه به خدا ببرد بخصوص در گرفتاريها و بلاها خداوند پناه بىپناهان است دادرس درماندگان است فريادرس بيچارگان است بخصوص مظلومين كه قسم ياد كرده
« و عزتى و جلالى لا يجوزنى ظلم ظالم »
و اين گناهيست كه قابل عفو نيست زيرا عفو از ظالم ظلم بمظلوم است بخصوص هر چه ظلم شديدتر باشد و قرب مظلوم در پيشگاه احديت بيشتر باشد مثل انبياء و ائمه هدى و صديقه طاهره و الاقرب فالاقرب نصرت الهى بيشتر و بالاتر مىشود .
عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ
افساد در زمين مجرد شرك و كفر و فساد اخلاق و افعال و اعمال سيئه نيست بلكه اضلال ديگران و اشاعه فحشاء و منكرات و دعوت باعمال سيئه و ظلم و غير اينها را شامل مىشود .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيه 31 ]
وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا إِنَّا مُهْلِكُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ إِنَّ أَهْلَها كانُوا ظالِمِينَ ( 31 )
و چون آمدند فرستادگان ما ابراهيم را به بشارت باسحق گفتند به درستى كه ما هلاك ميكنيم اهل اين شهرستان لوط را بدرستى كه اهل اين شهرستان هستند ظلم كنندگان .
وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى
شرح آمدن ملائكه نزد ابراهيم را در سوره قبل بيان فرموده و در سوره هود از قوله تعالى
وَ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ
جبرئيل و اسرافيل و ميكائيل و دردائيل به صورت بشريت بعنوان ضيافت بر ابراهيم نازل شدند براى آنها عجل ثمين آورد آنها تناول نكردند خوفى بر ابراهيم وارد شد گفتند مترس ما ملائكه فرستادگان خداونديم تو را بشارت دهيم بفرزندى اسحق و در اين موقع ابراهيم از سن مباركش نود و شش سال گذشته و ساره عيال او كه دختر خاله ابراهيم و خواهر لوط بود يك سال بزرگتر از ابراهيم بود اين بشارت را شنيد به صورت زد و
« قالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ »
كه در سن جوانى عقيم