قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ
الايه و پيغمبر فرمود
« قد افلحوا بك يا على » .
و اين با اين جمله
وَ ما كُنْتَ تَرْجُوا أَنْ يُلْقى إِلَيْكَ الْكِتابُ
سازش ندارد و مطابق عقيده عامه است كه پيغمبر قبل البعثت جاهل بود و العياذ بدين اسلام نبود .
جواب : بعضى گفتند كه خطاب و لو به آن حضرت است و لكن مقصود ديگرانند چنانچه از ابن عباس نقل كردند كه گفت « القران كله اياك اعنى و اسمعى يا جاره » است و از تفسير على ابن ابراهيم كه گفت « المخاطبة للنبى ( ص ) و المعنى للناس » لكن اين اشكال و اين جواب مبتنى بر اينست كه :
إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ
مستثناى منقطع بگيريم يعنى تو اميد نداشتى و لكن رحمت الهى مقتضى نزول شد و ما مكرر گفتهايم كه مستثناء منقطع در قرآن نداريم بنا بر اين معنى اين مىشود كه تو اميدت برحمت پروردگار بود در القاء كتاب بجاى ديگرى اميدوار نبودى .
فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ
بايد با كفار و معاندين و اهل ضلالت كمال معاندت و بغضاء را داشت هيچگونه محبتى به آنها نبايد كرد كه معنى تبرى است ، و يكى از فروع دين است .
[ سوره القصص ( 28 ) : آيه 87 ]
وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 87 )
و جلوگير نشود تو را از بيان آيات الهى پس از آنكه نازل شد بر تو و دعوت كن بندگان را بسوى پروردگارت و نبوده باش از مشركين .
مسلما براى پيغمبر ( ص ) هيچ امرى جلوگير از بيان آيات قرآن نبود و هيچ كوتاهى در دعوت نداشت و هيچگونه شركى در ساحت قدس او نبود و اين نمره آيات براى رفع طمع مشركين است كه ميگفتند :
ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ
( يونس آيه 15 ) يا توقع اين داشتند كه با آنها در عبادت اصنام موافقت كند و او را رئيس خود قرار دهند و با آنها همراهى كند لذا خداوند براى رفع طمع آنها ميفرمايد :
وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ
- الايه چنانچه در آيه بعد هم همين منظور است كه ميفرمايد :