و در اخبار از براى هر يك از اعمال حسنه كوچك و بزرگ از فرائض و واجبات و از مندوبات و مستحبات از ادعيه و اذكار و احسان و بذل و تلاوت و ساير عبادات و از اخلاق حميده و عقائد حقه چه اندازه مثوبت ذكر فرموده و از معاصى با اينكه در قرآن بسيار آنها را مورد عفو قرار داده زائد بر استحقاق عقوبت نميفرمايد
وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ
( شورى آيه 30 ) لذا ميفرمايد :
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها
و از براى خيريت هم درجات بسيار است دائر مدار حسنات از شرائط قبول و ازدياد آنها و ساير خصوصيات و جهات .
وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ
.
سؤال : سيئات هر چه كه باشد و هر اندازه باشد بالاخره محدود است و عذاب قيامت غير محدود كه معنى خلود است و نسبت محدود به غير محدود اگر بگويى مثل قطره است به دريا كم گفتهاى زيرا دريا هم محدود است و با اين آيات سازش ندارد .
جواب : سيئات اگر مقرون با ايمان باشد كه قابل عفو و مغفرت و شفاعت است خلود ندارد و اگر مقرون بكفر و شرك و ضلالت است چون اين صفات قابل تغيير نيست و دائميست لذا عذابش هم دائميست .
[ سوره القصص ( 28 ) : آيه 85 ]
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدى وَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 85 )
محققا آنكه واجب فرمود بر تو قرآن را هر آينه برميگرداند و بازگشت مىكند تو را بمركز و معاد خود بگو پروردگار من داناتر است به كسانى كه آمدهاند با هدايت و كسانى كه در ضلالت آشكار هستند .
اين آيه شريفه را مفسرين تفسيرات مختلفه كردند بعضى گفتند معاد مكه است كه پس از هجرت در يوم الفتح برگردانيد او را به مكه چون صدق بازگشت نميكند مگر آنكه ابتداء جايى باشد و بيرون رود و برگردد بعضى گفتند روز قيامت است كه يوم المعادش ميگويند كه ارواح بر ميگردند باجسام بعضى گفتند معاد جنت است كه خداوند وعده فرموده مؤمنين را به