از نزد ما براى آنها و لكن اكثر آنها نميدانند .
توضيح كلام اينكه جماعتى از بنى هاشم و عشيره حضرت كه پيغمبر مأمور شد كه اولا آنها را دعوت كند و انذار فرمايد كه فرمود
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
( شعراء آيه 214 ) حضرت آنها را دعوت فرمود و ضيافت كرد و فرمود من مبعوث شدم و دعوت باسلام كرد بعضى مثل امير المؤمنين اول كسى بود كه اجابت نمود بعضى مثل ابى لهب و امثال او نپذيرفتند و بعضى اعتذار جستند كه ما حقيت تو را فهميديم و لكن مانع از قبول اينست كه اگر بپذيريم كفار قريش ما را از مكه خارج ميكنند و از وطن آواره ميشويم و دست از زندگانى خود برميداريم و بيچاره ميشويم كه خداوند كلام آنها را نقل ميفرمايد :
وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا
خطفه اخذ بسرعت است بمعنى اختلاس و از همين باب است قوله تعالى
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ
( و الصافات آيه 10 ) و قوله تعالى
يَكادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ
( بقره آيه 20 ) و امثال اينها يعنى بفورى ما را ميگيرند و ميربايند و از اين زمين ما را بيرون مياندازند خداوند در جواب آنها ميفرمايد آن وقتى كه شما كافر و مشرك بوديد ما مكه را محل امن خود قرار داديم چنانچه ابراهيم دعاء كرد عرض كرد
إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ
( ابراهيم آيه 37 ) و ميفرمايد
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً
( عنكبوت آيه 67 ) فعلا اگر ايمان بياوريد قدرت نداريم شما را حفظ كنيم و امنيت دهيم .
أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً
فعلا هم تمكن داريم .
يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ
با اينكه وادى غير ذى زرع است بركاتش از همه جا بيشتر است و هر نعمتى در هر مملكتى و در هر بلادى باشد بهتر و خوبترش در مكه معظمه ميآيد .
رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا
خداوند روزى شما قرار داده .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
اقول : بر فرض شما را از مكه خارج كنند اين موجب عدم ايمان نميشود ايمان عزيزتر از جان و مال و اولاد است بعلاوه پيغمبر و مهاجرين چه ضررى به آنها متوجه