ميشوند بر هر افتراء زننده گناه كار القاء سمع ميكنند و اكثر آنها دروغ ميگويند .
نظر به اينكه در چند آيه قبل آيه 210 فرمود
وَ ما تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّياطِينُ
ميفرمايد كه شياطين بر چه كسانى نازل ميشوند .
(
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ )
انباء خبر دادن است چنانچه نبى خبر داشتن است انبياء كسانى هستند كه از جانب الهى به آنها خبر ميرسد بوحى الهى يا بايجاد كلام مثل تكلم با موسى يا در ليلة المعراج با رسول اكرم يا بتوسط ملك مثل نزول ملائكه بر ابراهيم و لوط يا بالقاء وحى بر قلوب آنها چنانچه ميفرمايد
وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ
( شورى آيه 51 ) .
(
عَلى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّياطِينُ )
كسانى كه با اجنه و شياطين رابطه داشتند كه قبل از ميلاد رسول اللَّه شياطين ميرفتند و استراق سمع ميكردند و به آنها خبر ميدادند و آنها كهنه و جادوگران بودند .
(
تَنَزَّلُ عَلى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ )
كه اين كهنه و جادوگران ميگفتند ما از جانب خدا خبر داريم كه دعوى نبوت ميكردند متنبى مثل مسيلمه و در خبر از حضرت صادق ( ع ) است فرمود آنها هفت نفر بودند : مغيره ، بنان ، صائد ، حمزة بن عماره بريرى ، حارث شامى ، عبد اللَّه بن حارث ابن الخطاب و اينها از باب مصداق است و الا كهنه بالاخص در يهود بسيار بودند .
(
يُلْقُونَ السَّمْعَ )
يعنى استراق سمع ميكردند .
(
وَ أَكْثَرُهُمْ كاذِبُونَ )
ممكن است ضمير هم بشياطين برگردد و ممكن است به
كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ
و ممكن است بهر دو برگردد چنانچه بعيد نيست .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 224 تا 226 ]
وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ ( 224 ) أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ ( 225 ) وَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ ( 226 )
و شعراء را متابعت ميكنند اهل غوايت و ضلالت آيا نميبينى كه اين شعراء در هر وادى و هر رشته فرو ميروند و اينها ميگويند آنچه را كه خود عمل نميكنند .
( و الشعراء ) مراد جميع شعراء نيست بواسطه استثناء در آيه بلكه شعرايى هستند كه