ملايمت رفتار مىكنند .
و در بعض اخبار دارد از راه تقيه از دشمنان رفتار آنها است روى زمين با آنها باندازهاى كه حضرت صادق عليه السلام در مقابل منصور دوانقى بفرمايد :
السلام عليك يا امير المؤمنين و لو در قصد او سلام بجدش امير المؤمنين عليه السلام باشد و تقيه واجب ، چنانچه فرمود
( التقية دينى و دين آبائى )
و فقها در باب تقيه گفتهاند كه عمل بر خلاف تقيه و لو مطابق با واقع است باطل است .
(
وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ
) يعنى اهانت و بىاحترامى و جسارت ميكنند اينها در مقابل آنها بر نمىگردند و به درشتى با آنها صحبت نميكنند بلكه با كمال ملايمت .
(
قالُوا سَلاماً
) يعنى كلمات سلامتى و خوبى جواب مىدهند يا به آنها به مسالمت رفتار مىكنند .
[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيه 64 ]
وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً ( 64 )
شب بيدارند و در پيشگاه احديت يا به خاك مىافتند يا به نماز قيام ميكنند شب زنده دارند كه عبادت در شب و خلوت با خدا و ذكر و مناجات تا چه اندازه اهميت دارد بسا ائمهء اطهار در يك شب هزار ركعت نماز مىكردند بسا سجدههاى طولانى چندين ساعت ادامه داشت در خبر است حضرت زين العابدين كنيزى داشت سه سال در خدمت حضرت بود بعد آزاد شد بعضى از اصحاب از او پرسيدند كه رفتار حضرت در داخل منزل چه نحوه بوده گفت مفصل بگويم يا مختصر گفتند مختصر گفت اين سه سال كه در خدمت بودم يك شب بستر خواب بر او نينداختند و يك روز سفره نهار كنايه از اينكه شب بيدار و روز صائم بود حضرت