تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — صفحة 647

مساهمون:

ص٦٤٧
است به قرينهء (
يُدَبِّرُ الْأَمْرَ
) يونس آيهء 3 كه بعد از اين جمله ميفرمايد : به علاوه قرينه عقليه كه بمنزله قرينهء متصله است نميگذارد ظهور منعقد شود و قرينهء عقليه اينكه خداوند جلوس ندارد جسم نيست مثل اطلاقات اسامى الهيه سميع بصير و غير اينها كه مراد علم به مسموعات و مبصرات است نه اينكه گوش و چشم داشته باشد . (
فَسْئَلْ بِهِ خَبِيراً
) در كلمهء « خبيرا » اختلاف كردند بعضى گفتند صفت رسول است يعنى سؤال كن تا خبير شوى . بعضى گفتند مراد يهود و نصارى هستند كه از كتب انبياء سلف با خبر هستند لكن ظاهر آنچه به نظر مىرسد اينكه صفت خداوند است يعنى از خداوند سؤال كن كه خبير است :

[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيه 60 ]

وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمنِ قالُوا وَ مَا الرَّحْمنُ أَ نَسْجُدُ لِما تَأْمُرُنا وَ زادَهُمْ نُفُوراً ( 60 ) و زمانى كه گفته شد به اين مشركين كه سجده كنيد خداوند رحمن را گفتند كيست رحمن آيا ما سجده كنيم به اينكه تو امر مىكنى و زيادتى كرد بر آنها نفرت و بيشتر متنفر شدند . اسماء صفات الهى دو قسم است يك قسم اطلاق بر غير هم مىشود مثل رحيم عليم ، سميع ، بصير ، خبير و نحو اينها . و يك قسم مختص به ذات اقدس او است و بر غير اطلاق نمىشود مثل اسم اللَّه و از اين قسمت است . رحمن چون دلالت دارد بر دوام رحمت كه انتهاء و حدى براى او نيست و