[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيه 58 ]
وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَ كَفى بِهِ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً ( 58 )
و توكل كن بر خداوندى كه حى است به حياة ذاتى آن خدايى كه موت و فناء ندارد و تسبيح او كن و حمد او را بجا آور و كفايت مىكند به او بگناهان بندگانش با خبر بودن . (
وَ تَوَكَّلْ
) توكل از شئون توحيد افعاليست و مراتب توحيد افعالى چهار است .
اول : توحيد منافقين كه به زبان ميگويند كه تمام امور به يد قدرت الهيست ولى قلبا منوط به اسباب و پيش آمد و شانس و قوة و قدرت خود ميدانند :
دوم : توحيد عوام كه قلبا هم معتقد هست لكن رسوخ در قلب نكرده و نظر به اسباب دارد .
سوم : توحيد خواص كه رسوخ در قلب هم كرده و اسباب را هم تحت قدرت او مىدانند و او را مسبب الاسباب معتقد هستند و توكل در اين مرتبه حاصل مىشود .
چهارم : توحيد خاص الخاص كه ابدا اسباب را نمىبيند و تمام نظرش به خداوند متعال است و بود و نبود اسباب در نظرش مساويست .
(
عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ
) كه يكى از صفات ثبوتيه ذاتيه كه عين ذات است حى است كه عين وجود صرف است ازلا و ابدا .
(
وَ سَبِّحْ
) تسبيح حق تنزيه اوست از هر عيب و نقص و احتياج ذاتا و صفتا و فعلا .
(
بِحَمْدِهِ
) اى مع حمده و حمد او اينكه داراى جميع صفات كمال و افعالش مطابق حكمت و مصلحت و عدل است فعل قبيح و لغو و ظلم از او صادر نمىشود تمام درست و بجا و بموقع است .