يُرَدُّونَ إِلى أَشَدِّ الْعَذابِ
) بقره آيهء 79 و در حديث مروى از حضرت موسى بن جعفر عليه السلام از پدر بزرگوارش از حضرت باقر عليه السلام در تفسير اين آيهء شريفه فرمود :
(
أَ لَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ
- فى على -
فَكُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ
)
و از اين حديث استفاده مىشود همان معنايى كه استظهار كرديم كه اين آيات راجع به مخالفين است كه آيات راجعه به فضائل اهل بيت را تصرف كردند و محل آن را تغيير دادند آيات تطهير را در آيات راجعه به نساء نبى قرار دادند .
آيهء (
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ
) در أكل انعام آيهء (
بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
) را در 60 آيه بعد و يك تفسيرات برأى كردند و هكذا ساير آيات را .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 106 ]
قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ ( 106 )
گفتند پروردگار ما غلبه كرد بر ما شقاوت و بوديم قوم گمراهان ، امورى كه باعث شقاوت مىشود بسيار است حسادت عداوت عناد تكبر حب رياست حب جاه و مال و معاصى و غير اينها كه موجب سياهى قلب مىشود و از قابليت هدايت ميافتد و موعظه و نصيحت و دليل و حجت در او تأثير نميكند .
(
قالُوا
) فرداى قيامت كه گرفتار عذاب مىشوند اقرار مىكنند و مىگويند :
(
رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا
) هوى و هوس چشم و گوش ما را بسته تكذيب رسول كرديم با اولياء تو مخالفت كرديم دين را ملعبه خود قرار داديم كه ما را به بدبختى و عذاب ابدى انداخت .
(
وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ
) ضلالت مقابل هدايت است ، هدايت بايمان و اعتقاد