دميدن است و اين مناسب با موت نيست كه در اين آيه نفخه اولى را بيان مىفرمايد .
(
فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ
) امورى كه در دنيا موجب افتخار مىشود ، من پسر كيستم پدرم كيست از فلان فاميل هستم داراى فلان رتبه فلان درجه چه مقدار ثروت و ماليه دارم در قيامت نيست آنجا ايمان و عمل صالح و تقوى نجات بخش است چه بسيار پدرها از اولاد فرار مىكنند و بالعكس (
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
) عبس آيهء 34 الى 37 لكن از حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و سلم مروى است فرمود :
( كل حسب و نسب منقطع يوم القيامة الا حسبى و نسبى )
ولى اين هم مشروط بايمان است . و الا مثل ابى لهب و جعفر كذاب و پسر نوح جهنم مىروند و مثل محمّد بن ابى بكر بهشت در خبر است
( خلقت الجنة لمن اطاع اللَّه و لو كان غلاما حبشيا و خلقت النار لمن عصى اللَّه و لو كان سيدا قرشيا ) .
(
يَوْمَئِذٍ
) در روز محشر .
(
وَ لا يَتَساءَلُونَ
) و از يكديگر سؤال نمىكنند هر كس مسئول كار خود است ، بلى كسانى كه سبب اخلال ديگران شدند عقوبت آنها بر او هم بار مىشود چنانچه اگر باعث هدايت ديگران شدند مثوبت آنها را هم بهره بردارى ميكنند .
( من سن سنة حسنة كان له اجرها و اجر من عمل بها الى يوم القيامة و من سن سنة سيئة كان عليه وزرها و وزر من عمل بها الى يوم القيامة )
اين هم برگشتن به عمل خود است كه هدايت و اضلال باشد .