بالجمله يا اول راحتى او است يا اوّل عذاب كه فرمود :
( اذا مات ابن آدم قامت قيامته )
يكى از رفقاى حقير بسيار آدم پاكى بود براى حقير نقل كرد كه من مريض بودم حال احتضار به من دست داد ديدم پيغمبر صلّى اللَّه عليه و سلم تشريف آورد بالاى سرم نشست امير المؤمنين عليه السلام مقابل صورت ائمهء طاهرين اطراف بستر ملك الموت آمد ، دم در ايستاد من خواستم متوسل شوم زبانم طاقت نياورد .
خواستم دست به دامن شوم قدرت بر حركت نداشتم ، بعد متوجه شدم كه آرنج خود نزديك زانوى امير المؤمنين عليه السلام است يك فشارى دادم كه من نمىخواهم فعلا بميرم امير المؤمنين عليه السلام صورت به ملك الموت نمود و سر مبارك را حركت داد يعنى برو رفت و آنها هم برخواستند و رفتند حال من برگشت و مرض رفع شد ، و همين فرمايش را امير المؤمنين عليه السلام به حارث همدانى فرمود :
( يا حار همدان من يمت يرنى - من مؤمن او منافق قبلا ) .
ايكه گفتى فمن يمت يرنى * جان فداى كلام دل جويت
كاش روزى هزار مرتبه من * مردمى تا بديدمى رويت .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 100 ]
لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ كَلاَّ إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 100 )
اينها كه تقاضاى رجوع به دنيا مىكنند مىگويند : اميد است من عمل صالحى بجا آورم در آنچه ترك كردم ، نه چنين است هرگز برگشتن ندارى اين كلمهاى است كه او ميگويد و از وراء اين عالم برزخى است تا روزى كه مبعوث مىشوند .