اولياء و ملائكه و ما سوى اللَّه بود ، حتى ائمه طاهرين را تعريف مىكردند مى گفتند : شبيه اخلاق پيغمبر است حتى حضرت سيد الشهداء عليه السلام در حق حضرت على اكبر عرض كرد .
( اللهم اشهد على هؤلاء القوم قد برز اليهم غلام اشبه الناس خلقا و خلقا و منطقا به رسولك و كنا اذا اشتقنا الى رسولك نظرنا اليه )
چنانچه خداوند عالم هم به بندگان رءوف و مهربان است و فرداى قيامت عفو و مغفرت او نسبت باهل ايمان به حدى است كه انبياء و ملائكه هم تصور نمىكردند ، حتى امير المؤمنين عليه السلام در دعاء كميل عرض مىكند .
( لولا ما حكمت به من تعذيب جاحديك و قضيت به من اخلاد معانديك لجعلت النار كلها بردا و سلاما و ما كان لاحد فيها مقرا و لا مقاما ) .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 97 ]
وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ ( 97 )
و بگو پروردگارا پناه مىبرم به تو از عيوب و لغزشهاى شياطين ، در باب قلوب اخبارى داريم كه از براى قلب دو باب است ، يكى رو به ملائكه داخل مى شوند و بنده را به خيال كارهاى خوب مىاندازند كه الهام ملكى تعبير مىكنند ، و يكى رو به شياطين كه او را به خيال كارهاى بد مىاندازد و تعبير به وسوسهء شياطين مىكنند و قلوب مطهره معصومين از انبياء و ائمه و ساير معصومين از قسمت دوم محفوظ است و شيطان راه ندارد و خيال سويى در قلوب آنها خطور نمىكند و مفاد اين آيهء شريفه اين است كه شياطين جنى و انسى در مقام اضلال بندهگان و اضرار به حضرت رسالت بودند .
حضرت از خداوند تقاضا كند كه از شر آنها محفوظ ماند و مؤمنين را هم حفظ فرمايد و شيطان را بر آنها مسلط نكند ، چنانچه خطاب به شيطان فرمود :