(
أُمَّةً واحِدَةً
) تمام بايد بر يك صراط و يك طريقه و يك شريعت مشى كنند و تمام امت واحده هستند ، فقط در بعض خصوصيات احكام بمقتضاى وقت و حال اشخاص مسئلهء نسخ ميآيد حتى بسا در يك شريعت مثل شريعت اسلام بعض احكام نسخ مىشود ، بلكه غير از نسخ هم نسبت به اشخاص احكام تغيير مىكند . مثلا مسافر و حاضر ، مستطيع و غير مستطيع ، غنى و فقير ، صحيح و مريض ، مرد و زن و امثال اينها و اين باعث تغيير ملت و دين نمىشود و طريق و صراط مستقيم الهى از زمان آدم الى يوم القيامة به عقيدهء ما طبق دليل و برهان مذهب شيعهء اثنى عشرى كه معترف به جميع انبياء و عصمت آنها و بجميع ضروريات دين و مذهب و بجميع كتب سماويه هستند يكى است .
(
وَ أَنَا رَبُّكُمْ
) فقط پروردگارى منحصر است به ذات اقدس او ، خالق و رازق ، محيى و مميت ، مغنى و مفقر ، منعم و مبلى او است و بس ، شريك ، نظير مثل و مانند ، شبيه و عديل ، و ضدى و ندى ندارد .
(
فَاتَّقُونِ
) فاتقونى بوده كسره بجاى يا است و مراتب تقوى مكررا ذكر شده تقواى از عقايد فاسده ، از اخلاق رذيله ، از اعمال سيئه . از توجه به غير او ، از افعال لغو و لهو و لفظ فاتقون اطلاق دارد جميع مراتب تقوى را شامل مىشود و انبياء و معصومين داراى جميع مراتب آن بودند و هر چه مراتب ايمان بالا مىرود مراتب تقوى زيادتر مىشود و تقويت ايمان و ازدياد تقوى منوط بسه امر است تحصيل علم و معارف الهيه و تكميل اخلاق حميده و اتيان به اعمال صالحه و بالعكس هر چه كوتاهى كند مراتب تقوى ضعف پيدا مىكند و كم مىشود تا منجر بكفر و ضلالت شود لذا ميفرمايد :