بزوال دين يعني دين را فروختند بمتاع دنيا و نكته اين مطلب اينست كه اگر متاعى را بازاء نقدينه بدهند صاحب متاع را بايع گويند و صاحب وجه را مشترى و اما اگر متاعى را بازاء متاعى دهند كه به زبان فارسى سودا ميگويند مثلا خانه را بدهد بازاء خانه ديگر هر دو را هم بايع ميگويند چون هر دو صاحب متاع هستند و هر دو را مشترى نامند چون عوض متاعش متاع ميگيرد و مورد از اين باب است
بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا
مبادله نكنيد كه عهد ولايت را بدهيد و متاع دنيا را بگيريد چون عهد ولايت روح ايمانست و باعث نجات از عذاب و وصول بمثوبات اخروى است و متاع دنيا قليل و فانى است و گفتند قليل باقى بهتر است از كثير فانى چه رسد كثير باقى نسبت بقليل فانى
إِنَّما عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
آن مثوبات اخروى و جنات دائمى بهتر است براى شما از اين چهار روز دنيا و رياست و منال او
إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
معتقد بقيامت باشيد و ثواب و عقاب او را و از اين جمله استفاده مىشود كه اينها ابدا معتقد بروز جزا نبودند .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 96 ]
ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ وَ لَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 96 )
آنچه نزد شما است فانى و از بين رفتنى است و آنچه نزد خداست باقيست و هر آينه البته جزا مىدهيم كسانى كه صبر كردند اجر آنها را ببهترين آنچه كه بودند عمل مىكردند
ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ
زخارف دنيوى از رياست و جاه و مال و منال همين چهار روز دنيا است بلكه نفس دنيا و حيات دنيوى دار فانيست صد سال با يك روزش تفاوت ندارد پس از فنا كان لم يكن بوده
وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ
جنات عاليه و درجات متعاليه و مقامات ساميه و فيوضات دائمه در عالم آخرت فنا و زوال ندارد براى كسانى كه اهل ايمان و تقوى و عمل صالح باشند و همچنين عقوبات و عذابها و دركات و جهنم هم فنا و زوال ندارد براى كفار و معاندين و مخالفين و