تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ
كسى نگويد اين حاصل و كشت و زرع من است و او را منع كند تمام از خداوند است و براى او مباح است حتى آب كه يك روز مختص به او است و يك روز براى قوم است چنانچه ميفرمايد
قالَ هذِهِ ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَ لَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
شعراء آيه 155 .
وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ
اذيتى به او نكنيد كه او را بكشيد يا بفصيل و بچه او آسيبى برسانيد كه اگر چنين كرديد
فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ قَرِيبٌ
كه سه روز بيشتر مهلت نداريد كه تمام هلاك ميشويد چنانچه ميفرمايد .
[ سوره هود ( 11 ) : آيه 65 ]
فَعَقَرُوها فَقالَ تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ ( 65 )
پس قوم پى كردند ناقه صالح را پس فرمود در خانه خود سه روز بيشتر زندگانى نخواهيد كرد و اين وعده منجز است كه تخلف پذير نيست .
فَعَقَرُوها
اولا قوم مقابل چشمش فصيل آن را كشتند پس از آن دستها و پاهاى او را قطع كردند كه به معناى عقر است و در اخبار دارد كه در حق سه نفر از معصومين كه ياد از ناقه صالح كردند يكى حضرت صديقه طاهره سلام اللَّه عليها سيّد بحر العلوم قدس سره ميفرمايد از زبان جده خود فاطمه
ما كان ناقة صالح و فصيلها بالفضل عند اللَّه الا دونى
و يكى حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام پس از شهادت طفل رضيع خود عرض كرد
يا رب لا يكون اهون اليك من فصيل
و يكى حضرت هادى عليه السّلام روزى كه متوكل ملعون حضرت را پياده در ركاب خود حركت داد فرمود شصت پاى من نزد خدا افضل است از ناقه صالح كه گفتند پس از سه روز متوكل را قطعه قطعه كردند براى جسارتى كه بصديقه طاهره سلام اللَّه عليها كرده بود يعنى تقليد فاطمه را در آورده بود پسرش نوشت بر حضرت هادى بعنوان گم نامى