كه از اين تحديدات كفار وحشت نكنيد ما شما را حفظ ميكنيم و كفار را هلاك ميكنيم
لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ
كسانى كه هم بشما ظلم كردند هم به خود و هم بدين حق ايمان نياوردند و با شرك و كفر و معاصى خود را در معرض بلاء انداختند و بانبياء و مؤمنين ظلم كردند چنانچه قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم و لوط و شعيب را هلاك كرديم .
وَ لَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ
انبياء و مؤمنين به آنها را در زمين سكنى ميدهيم و نجات مىبخشيم من بعدهم پس از هلاك شدن كفار و ظالمين .
ذلِكَ لِمَنْ خافَ مَقامِي
كه خوف انبياء و صلحاء و اتقياء كه آلوده بمعاصى نشدهاند و مسلما فرداى قيامت هم از عذاب الهى ايمن هستند بواسطه معرفت بمقام ربوبى و عظمت و كبريايى او كه در مقابل اين همه الطاف و نعمش كوتاهى در بندگى و معرفت كرده باشند كه بفرمايد
ما عرفناك حق معرفتك و ما عبدناك حق عبادتك
و خود را ناچيز بدانند در پيشگاه او كه بفرمايد
( انا اقل الاقلين و اذل الاذلين مثل النملة بل دونها )
از زين العابدين عليه السّلام است .
وَ خافَ وَعِيدِ
وعيد وعده عذاب است و وعد وعده ثواب هم اميد به ثواب و وعدههاى الهى دارند و هم خوف از عذاب و وعيدهاى او كه مؤمن بايد بين خوف و رجاء باشد نه امن من مكر اللَّه و نه يأس من روح اللَّه و در بسيارى از اخبار دارد رجاء او بيشتر از خوف باشد و بعبارت ديگر نظر به خداوند متعال اميدوار و نظر بذلت و حقارت و كوتاهى خود خائف باشد .
[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيه 15 ]
وَ اسْتَفْتَحُوا وَ خابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ ( 15 )
و طلب فتح و پيروزى ميكردند و نااميد و مأيوس شد هر جبار متكبر معاند
وَ اسْتَفْتَحُوا
اين كفار و ظلمه و جبابره بلند پروازى ميكردند و ديگران