[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيه 11 ]
قالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ ما كانَ لَنا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطانٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 11 )
گفتند از براى آن كفار رسولان آنها كه درست است ما نيستيم مگر بشرى مثل شما لكن خداوند منّت ميگذارد بر هر كه مشيّتش تعلق بگيرد از بندگانش كه به آنها رسالت دهد و نيست از براى ما اينكه بتوانيم سلطان و معجزهاى كه شما توقع ميكنيد بياوريم مگر باذن خداوند و بر خداوند بايد پس توكل كنند مؤمنين .
قالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ
در جواب تقاضاهاى آنها كه ما هم
إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ
ولى مكرر در باب نبوت گفته شده كه نبى بايد از بشر باشد نه ملك و نه جن و نه ساير مخلوقات و شرائط نبوت را هم دارا باشد هر بشرى قابليت نبوّت و رسالت ندارد .
وَ لكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
او ميداند كى لياقت اين منصب را دارد و منّت گذارده بر هر كه اراده فرموده بلكه منّت بر سر تمام بندهگانش گذارده بارسال رسل چنانچه ميفرمايد
لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ
آل عمران آيه 164
وَ ما كانَ لَنا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ
زيرا معجزه فعل الهى است و از قدرت بشر خارج است خداوند بدست رسولش جارى مىكند كه نشانى باشد كه از جانب او آمده .
توضيحا حضرت موسى فقط فعلش القاء عصا است ولى افعى و جان و مار شدنش فعل الهى است فقط دست خود را در جيب كردن فعل موسى است ولى بيضاء شدن فعل الهى است . عيسى فعلش گفتن قم باذن اللَّه است ولى مرده زنده