خداوند و رسول اكرم و تأويلات مفسرين اعتبار ندارد و تفسير برأى است لكن از ابن بابويه مسندا از حضرت صادق عليه السّلام فرمود
( المر معناه انا اللَّه المحيى و المميت الرازق )
و عياشى از حضرت باقر حديث مفصلى در باب حروف مقطعه قرآن به حساب ابجد نقل كرده كه خلاصه آن ابتداء خروج حسين ( عليه السّلام ) الم خروج بنى عباس المص ، ظهور حضرت بقية اللَّه ( عجل اللَّه تعالى فرجه ) المرا ، لكن حقير نتوانستم تطبيق كنم .
تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ
بعضى گفتند اشاره بآيات تورية و انجيل است و جمله
وَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ
اشاره به قرآن است بعضى گفتند هر دو جمله اشاره به قرآن است هم كتاب است هم منزل من عند اللَّه و لكن آنچه به نظر ميرسد چون ظاهر عطف مغايرت است و اسم اشاره تلك بنزديك است مراد از
تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ
همين آيات قرآنى است و مراد از
وَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ
دستورات و احكام و امورى كه بتوسط وحى بر حضرتش نازل شده بقرينه الّذى موصوله كه افاده عموم مىكند كه آنچه بر تو نازل شده تمام الحق و ثابت و مطابق با واقع و حقيقت است .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ
نه ايمان به قرآن ميآورند و او را افتراء و كذب ميپندارند و نه بما انزل زير بار احكام نميروند و اطاعت نميكنند
[ سوره الرعد ( 13 ) : آيه 2 ]
اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ ( 2 )
خداوند آن خدائيست كه بالا برده آسمانها را بدون ستون كه مشاهده