[ سوره يوسف ( 12 ) : آيه 41 ]
يا صاحِبَيِ السِّجْنِ أَمَّا أَحَدُكُما فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْراً وَ أَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيانِ ( 41 )
اى دو هم ورود من در زندان اما يكى از شما نجات پيدا مىكند و ساقى شراب ملك مىشود و اما ديگرى بدار ميرود و پرندگان مغز سر او را ميخورند گذشت و ثابت و محقق شد و تغيير پذير نيست آنچه را كه از من استفتاء ميكرديد
يا صاحِبَيِ السِّجْنِ
تنبيه - اين دو نفر كه با يوسف در سجن رفتند مشرك بودند چنانچه در آيات قبل صراحت دارد و مكرر حضرت يوسف به آنها اطلاق صاحب كرده پس عامه عميى چه ميگويند در فضيلت ابى بكر كه اعظم دليل آنها اطلاق صاحب شده
إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ
برائه آيه 40 ، بناء على هذا اگر بگوئيم ابى بكر مشرك بوده باطنا و منافق بوده ظاهرا مانعى ندارد كه مقابل قبرش مىايستند و ميگويند ( السّلام عليك يا صاحب رسول اللَّه ) در مقابل اين سلام مىگوييم ( لعنة للَّه عليك يا صاحب رسول اللَّه ) .
أَمَّا أَحَدُكُما
مراد آن ساقى است كه گفتند خواب ديده بود كه سه خوشه انگور ميفشرد كه سه روز در حبس ميمانى و روز چهارم بيرون ميآورند تو را و ميروى ساقى ملك ميشوى
فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْراً
و اطلاق رب بر ملك بواسطه آنكه مالك او بوده مثل ربّ الدار و ربّ الصنيعة .
وَ أَمَّا الْآخَرُ
آن صاحب طعام باشد
فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ
پس از سه روز در حبس روز چهارم بالاى دار است چون اين را شنيد گفت دروغ گفتم همچه خوابى نديده بودم ملعبه ميكردم حضرت يوسف عليه السّلام فرمود
قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيانِ
كه اين خبر ظاهرا از جهت وحى بوده كه اينكه گفتم تغيير پذير نيست .