[ سوره يوسف ( 12 ) : آيه 23 ]
وَ راوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ قالَ مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ( 23 )
و اقبال و اظهار تمايل كرد زليخا كه يوسف در اطاق او بود از نفس يوسف كه من كمال اشتياق را دارم به تو و تمام درها را بست كسى وارد نشود و يوسف هم خارج نشود و گفت بيا نزد من كه من براى تو مهيّا هستم حضرت يوسف فرمود معاذ اللَّه من پناه ميبرم به خداوند كه او به من چه عناياتى فرموده كه مرا از حضيض ذلّت باوج عزّت رسانيده محققا اين عمل ظلم است و رستگار نميشوند ظالمين واقعا تصور كنيد كه همچه نفس قويه در احدى جز معصوم و تالى تلو معصوم پيدا نميشود حتى از يكى از علماء اعلام كه در قدس و تقوى كم نظير بود پرسيدند كه اگر يك همچه پيشامدى براى شما شد چه ميكنيد فرمود پناه ميبرم به خدا با اينكه حضرت يوسف عليه السّلام ميتوانست بنحو مشروع انجام دهد زيرا عزيز مصر عنّين بود زليخا اختيار فسخ نكاح را داشت و غير مدخوله بود عدّه نداشت و يوسف او را تزويج ميكرد لكن اين ظلم در حق عزيز ميشد با آن همه سفارشات كه در حق يوسف كرده بود .
وَ راوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها
فاعل راودت التي است كه زليخا باشد و مراوده رفت و آمد است و نزديك ديگر رفتن و مفعول فعل ضمير است كه مرجعش يوسف است يعنى راودت زليخا يوسف را يعنى نزديك يوسف آمد ، و تعبير ببيت دون الدار ظهور در حجره دارد كه يوسف در حجره بود .
عن نفسه يعنى نزديك شده بيوسف كه ديگر فاصله چندان نبود و البته با كمال زينت و آرايش آمد
وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ
جمع باب است و گفتند هفت درب بود ابواب بيوت و ابواب دور تو همتو كه كسى وارد نشود و يوسف هم فرار نكند