تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — صفحة 64

مساهمون:

ص٦٤
كوركورانه در چاه ضلالت ميافتند و دچار هلاكت ميشوند .

[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 202 ]

وَ إِخْوانُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِي الغَيِّ ثُمَّ لا يُقْصِرُونَ ( 202 ) و اخوان اين مشركين و كفار يعنى هم مسلك‌هاى آنها در شرك و كفر ميكشند آنها را در ضلالت و معاصى پس اينها هم كوتاهى نميكنند . از اين آيه استفاده مىشود كه كفار و مشركين دو قسمت هستند در هر كيش و مذهبى يك دسته اكابر و سردسته‌ها و اشراف از آنها و يك دسته ضعفاء و زير دستان ، دسته اول علاوه بر اينكه خود در ضلالت و شرك و كفر و معاصى هستند ضعفاء را هم باصرار و تبليغات سوء روبخود ميكشند و جلوگيرى ميكنند از اينكه اينها رو بهدايت روند و ضعفاء هم يا بطمع استفاده از آنها يا ترس از مخالفت آنها كوتاهى در اطاعت آنها نميكنند و در بسيارى از آيات محاجّه ضعفاء را با اكابر در فرداى قيامت بيان فرموده كه ضعفاء ميگويند شما ما را نگذارديد ايمان بياوريم و هدايت شويم اكابر ميگويند شما بميل و رغبت متابعت ما را كرديد و جبر و عنفى در كار نبود و اخوانهم يعنى برادران مسلكى آنها و هم قطاران آنها و سردسته‌هاى آنها
يَمُدُّونَهُمْ
مدّ بمعنى كشش است يعنى آنها را ميكشند در ازدياد معاصى و طغيان فى الغىّ غوايت مرادف با ضلالت است و حماقت و طغيان
ثُمَّ لا يُقْصِرُونَ
اگر مرجع اكابر و اخوان باشند يعنى كوتاهى در اغواء و اضلال نميكنند و اگر مرجع تابعين باشند كوتاهى در معاصى و ضلالت نميكنند و ممكن است هر دو باشند آنها در اضلال و اينها در ضلالت