[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 201 ]
إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ ( 201 )
محققا كسانى كه پرهيزكار هستند زمانى كه با آنها تماس گرفتند جماعتى از شياطين متذكر ميشوند پس اينها بينا ميشوند
إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا
تقوى مراتبى دارد : 1 - تقواى از عقائد فاسده و طرق ضلالت و اين مرادف با ايمان است . 2 - تقواى از معاصى كبار . 3 - تقواى از كل معاصى . 4 - تقواى از اخلاق فاسده . 5 - تقواى از اعمال مكروهه و افعال مذمومه . 6 - تقواى از امور لغويه كه نه فائده دنيوى و نه اخروى دارد هر كدام بدرجات و مراتب خود .
إِذا مَسَّهُمْ
مسّ القاء شبهه و ضلالت است
طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ
اعم از شياطين انسى مثل مبلغين سوء از كفار و مشركين و ارباب ضلالت و شياطين جنّى از القاء در قلوب كه تعبير بوساوس شياطين و خيالات سوء ميكنند كه اولين مقدمه فعل است چون صدور افعال از انسان مقدماتى دارد اولين مقدمه تصور است كه همين خطور در قلب سپس تصديق بنفع و فائده آن بعد عزم و جزم و حركت عضلات نحو الفعل كه تعبير باراده مىشود و الف و لام الشيطان جنس است كه شامل مفرد و تثنيه و جمع مىشود
تَذَكَّرُوا
تامّل و تأنّى و فكر است كه نظر بعواقب فعل كنند مجرد فائده عاجله مثل هواهاى نفسانى و شهوات و لذائذ دنيوى وادار نكند آنها را بر اقدام كه گفتند
( العجلة من الشيطان
و التأنّى من الرحمن ) ( مرد آخر بين مبارك بندهئيست ) بايد نظرش دوربين باشد كه مبادا اين فعل لطمه به دنيا و آخرت و دينش نزند
فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ
قلب آنها روشن مىشود و بمضار آن برميخورند و از اقدام در صدور فعل خوددارى ميكنند و اما اگر بدون تأمل و تروى اقدام كردند