كور است و نمىبينند
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى
بهر زبانى آنها را دعوت كنى و پند دهى و موعظه كنى و نصيحت فرمايى
لا يَسْمَعُوا
گوش قلب كر است بدل نميشنوند با اينكه در مقابل تو و نزديك تو هستند
وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ
كه تو را مشاهده ميكنند و نگاه ميكنند لكن چشم بصيرت ندارند
وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ
صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ
بقره آيه 66
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 199 ]
خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ ( 199 )
بگير عفو را و امر كن بالعرف و اعراض كن از جهّال و سفهاء
خُذِ الْعَفْوَ
در اخبار دو معنى از براى عفو شده : يكى اخذ مال به مقدار متوسط و كمى براى فقراء كه اشاره به صدقه و زكات است چنانچه عياشى مسندا از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده فرمود
( انّ اللَّه ادّب رسوله فقال خذ العفو الاية قال خذ منهم ما ظهر و ما تيسر و العفو الوسط )
شايد اشاره باخذ زكات باشد كه ميفرمايد
خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها
الاية توبه آيه 104 ثانى عفو از تقصيرات قوم و معناى خذ يعنى عفو را از شعار خود قرار ده چنانچه از ابن بابويه بسند خود از حضرت رضا عليه السّلام حديث مفصلى روايت كرده كه فرمود مؤمن مؤمن نميشود مگر آنكه سه خصلت از خدا و رسول و ولىّ يعنى امام در او باشد : كتمان سرّ از خدا ، عفو از پيغمبر ، صبر از امام و تمسك فرمود به آيه
فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً
الاية و به اين آيه
خُذِ الْعَفْوَ
و به آيه
وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ
الاية و از مجالس شيخ مسندا از حضرت باقر عليه السّلام تمسك به اين آيه كه فرمود
ان تصل من قطعك و ان تعفو عمن ظلمك و تعطى من حرمك
اقول جمع بين دو معنى ممكن است زيرا اخذ زكات كه موجب تطهير از