از پروردگارت پس نبوده باشى بعد از وضوح از طالبين شك .
اين آيه شريفه بعد از وضوح آنكه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شك در آنچه بر او نازل شده از جانب پروردگار نداشته و احتياج بسئوال از اهل كتاب نداشت در تفسير اين آيه و بيان مراد از آن اختلاف شديدى است بين مفسرين و اخبار و اقوال بسيارى است ، بعضى گفتند خطاب
فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ
خطاب به ديگران است يعنى ايّها السامع و مقصود ديگران است نظير
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ
طلاق آيه 1 ، بعضى گفتند راجع بمعراج است در فضائل امير المؤمنين عليه السّلام كه حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در بيت المعمور از انبياء پرسش كند كه شما بر چه امرى مبعوث شديد بگويند بوحدانيت حق و رسالت شما و ولايت على [ ع ] و اقوال ديگرى است .
لكن تحقيق كلام اينست كه آيه ابدا دلالت بر شك رسول ندارد زيرا قضيه شرطيه است مثل ان كانت الشمس طالعة فالنهار موجود كه گفتند قضيه شرطيه تصدق عن كاذبين فلم تكن الشمس طالعة و لم يكن النهار موجودا ، چنانچه در حديث از احد صادقين [ ع ] است كه فرمودند
قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم انا لا اشك
و بعبارت ديگر قضيه فرضيه است و فرض محال محال نيست و خلاصه مطلب آنكه آيه دلالت دارد بر اينكه دليل بر نبوّت حضرت و آنچه بر او نازل شده منحصر بدعوى نبوت و اقامه معجزه نيست بلكه در كتب انبياء سلف بشارات به او داده شده ، و اين كتب اگر چه تحريف شده لكن جسته جسته بشارتهاى زيادى بالغ بر شصت مورد در آنها هست و در دست اهل كتاب موجود است و يك قسمت آنها را ما در مجلد اول كلم الطيب عين عبارات آنها را نقل كردهايم .
مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ
از قرآن مجيد و احكام الهيه
فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ
يهود و نصارى الكتاب عهد قديم و جديد من قبلك قبل از بعثت شما كه