فَغُلِبُوا هُنالِكَ وَ انْقَلَبُوا صاغِرِينَ
اعراف آيه 116 ، لكن فرعون با اينكه حق براى او مكشوف شد و يقين پيدا كرد خباثت باطنيه او مانع از قبول شد خود را از بزرگى نينداخت و تهديد كرد سحره را كه چرا بدون اذن من ايمان آورديد كه شرحش گذشت در اعراف .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 82 ]
وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ ( 82 )
و ثابت و محقق ميفرمايد خداوند متعال حق را بكلمات خود و لو اينكه مجرمون كراهت داشته باشند .
وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ
ممكن است كلام موسى باشد عطف بجمله اولى كه فرمود
إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ
و ممكن است جمله مستقله باشد كلام الهى .
اشكال - حق حق هست چگونه حق را حق ميفرمايد .
جواب - معناى و يحقّ اللَّه اينست كه بر ديگران ثابت ميفرمايد و مدلل مىكند آنچه در واقع حق است چنانچه معناى يبطل الباطل هم همين است كه امرى كه واقعا باطل و فاسد است بر ديگران بطلان آن را ظاهر و هويدا مىكند .
بكلماته گذشت كه كلمات الهى اقسام و انواعيست : يك نوع معجزات صادره بدست انبياء است كه دليل بر صدق دعوى نبوت آنها است و اينهم بمناسبت وقت و زمان و مصلحت و حالات بندهگان مختلف مىشود مثلا در زمان موسى عليه السّلام و كثرت سحره عصا و يد بيضاء مىشود ، در عصر عيسى [ ع ] اطباء بسيار بودند احياء موتى و ابراء اكمه و ابرص مىشود ، در زمان نبىّ اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فصحاء و بلغاء بسيار بودند قرآن مجيد مىشود و هكذا .
نوع دوم - آيات احكام و دستورات و فرمايشات الهى است كه توسط انبياء نازل فرموده مثل تورات و زبور و انجيل و فرقان .