[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 70 ]
مَتاعٌ فِي الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذابَ الشَّدِيدَ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ ( 70 )
كسانى كه رستگار نيستند يك زندگانى مختصرى در دنيا دارند پس از آن بسوى ما مراجعت ميكنند پس از آن ميچشانيم آنها را عذاب سختى بسبب آنچه كه بودند كافر ميشدند .
مَتاعٌ فِي الدُّنْيا
متاع دنيا همين خورد و خوراك و شهوترانى و هواپرستى چيز ديگرى نيست و اين متاع دنيوى اولا مقرون ببلاهاى زيادى است زيرا احدى نائل بمطلوب خود نميشود و لو هر چه بالا رود ( فريدون بملك جهان نيم سير ) و دائما در همّ و غم و زد و خورد است بعلاوه بلاهاى گوناگون كه به انسان از اطراف متوجه مىشود و نميداند يك ساعت بعد چه پيشامدى مىشود .
و ثانيا با هزار حسرت و زحمت ميگذارد و ميرود و بزرگان براى دنيا مثلهاى زيادى زدهاند مثل اينكه چاهى است كه انسان را در وسط آن بطنابى بسته نظر به بالا ميكنند دو موش سياه و سفيد دارند نخ نخ اين طناب را پاره ميكنند و در ته چاه افعى دهان باز كرده براى بلعيدن آن و در اطراف چاه عسل مخلوط به گل و زنبورهاى زياد به اطراف چاه به اين عسلها ريخته اين انسان با اين زنبورها زد و خورد كند و اين عسلهاى مخلوط را جمعآورى كند . چاه بمنزله دنيا ، طناب عمر ، موش سياه و سفيد شب و روز ، افعى قبر ، عسل زخارف دنيوى مخلوط ببلاها ، زنبورها اهل دنيا و امثله ديگرى و در قرآن مجيد ميفرمايد
قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ
ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ
پس از انقضاء عمر و حلول موت در عالم آخرت زنده ميشوند و در پيشگاه عظمت پروردگار حاضر ميشوند
ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذابَ الشَّدِيدَ
بدون حساب و نامه عمل و ميزان و صراط در جهنم مياندازيم آنها را كه عذاب شديد دارد ابد الاباد
بِما كانُوا يَكْفُرُونَ
اهل محشر بعضى بدون حساب داخل بهشت