و هر سورهاى مشتمل بر خصوصياتيست كه موجب زيادتى ايمان مىشود فمنهم از منافقين ( من يقول از باب سخريه و استهزاء
أَيُّكُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً
خطاب بمؤمنين است و جواب آنها اينست كه
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا
در هر درجه كه هستند
فَزادَتْهُمْ إِيماناً
و بيك ديگر بشارت ميدهند براى نزول سوره
وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 125 ]
وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ ( 125 )
و اما كسانى كه در قلوب آنها مرض است پس نزول سوره موجب زيادتى رجس و پليدى آنها بر رجاستى كه داشتند و اينها لياقت ايمان ندارند و ميميرند در حال كفر در مجلد اول آيه 9 از سوره بقره
فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
اقسام امراض قلبيه را بيان كرديم و گفتيم مراد قلب صنوبرى نيست كه اطباء معالجه ميكنند ، مراد روح انسانيست كه تمام عقائد فاسده و تمام طرق ضلالت و تمام اخلاق رذيله امراض روح است .
وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
بالاخص مرض نفاق كه از تمام امراض سختتر است
فَزادَتْهُمْ رِجْساً
نزول سوره عداوت آنها را بيشتر مىكند و نفاق آنها شديدتر مىشود
وَ ماتُوا
تا آخر عمر قابل هدايت نيستند
وَ هُمْ كافِرُونَ
و اين اختصاص بكفار ندارد تمام ارباب ضلال بالاخص مفسرين عامه چنين هستند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 126 ]
أَ وَ لا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لا يَتُوبُونَ وَ لا هُمْ يَذَّكَّرُونَ ( 126 )
آيا نمىبينند اين منافقين كه محققا آنها امتحان ميشوند در هر سالى يك مرتبه يا دو مرتبه و پس از آن توبه نميكنند و متذكر نميشوند .