نظر به اينكه ايمان امرى است قلبى و باطنى و بسا بر خود انسان هم امر مشتبه مىشود لذا البته امتحانات هست تا ايمان حقيقى از ايمان واسمهاى جدا شود هم بر سايرين معلوم شود هم بر خود شخص ممتحن لذا ميفرمايد
أَ وَ لا يَرَوْنَ
آيا اين منافقين نمىبينند و درك نميكنند
أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ
امتحان ميشوند
فِي كُلِّ عامٍ
همه ساله
مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ
خداوند بيان نفرموده كه اين امتحان چيست و مفسرين هر كدام پيش خود چيزى گفتند بعضى راجع بامر جهاد ، بعضى راجع بامراض و بليات ، بعضى راجع بقحطى و خشكسالى و غير اينها
ثُمَّ لا يَتُوبُونَ
پشيمان نميشوند و دست از نفاق خود بر نميدارند
وَ لا هُمْ يَذَّكَّرُونَ
چنان كه غفلت گوش اينها را پر كرده كه اصلا متذكر نميشوند و به همان كفر و نفاق ثابت هستند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 127 ]
وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ هَلْ يَراكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ ( 127 )
و زمانى كه نازل شود سورهاى و اين منافقين در مجلس نزول هستند خدمت رسول اكرم [ ص ] نگاه ميكنند به يكديگر اگر احدى از مؤمنين متوجه آنها باشند برميخيزند و از مجلس خارج ميشوند و متلك و سخريه ميكنند و اگر مؤمنين توجه نداشته باشند بكنايه و اشاره سخريه ميكنند و منصرف ميشوند خداوند قلوب آنها را صرف فرمود از برخورد ببركات سوره و فوائد آن زيرا آنها قومى هستند كه نميفهمند و از قابليت افتادهاند .
وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ
شامل بسيارى از سور قرآن مىشود كه اينها در مجلس نزول حاضر باشند
نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ
بعض منافقين بعض ديگر آنها را
هَلْ يَراكُمْ
از شما مؤمنين
مِنْ أَحَدٍ
احدى از آنها را متوجه هستند
ثُمَّ انْصَرَفُوا