واجب عينى باشد و محل خود را خالى بگذارند .
فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ
به مقدار كفايت مثل ساير واجبات كفايى و البته مراد عقلاء و دانشمندان كه استعداد تحصيل داشته باشند و قابليت داشته باشند
لِيَتَفَقَّهُوا
تفقه از فقه بمعنى فهم
فِي الدِّينِ
آنچه مربوط بدين است از معرفت نبى و امام و مشاهده معجزات و وصيت امام سابق و بودن ودايع امامت نزد او و اينكه داراى شرائط نبوت و امامت هست و فاقد موانع و ساير آثار و از اخذ احكام از نبى يا امام بلاواسطه يا مع الواسطه و اجتهاد در دوره غيبت از اعمال قوى و تحصيل خدمت اكابر و بايد جامع شرائط هم باشند تا ديگران بتوانند از آنها تقليد كنند و ساير امور مربوط بدين .
وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ
واجب است برگردند در قوم خود و انذار كنند آنها را بفعل واجبات و ترك محرمات و ساير امور محتاج اليها ، و اين جمله آيه دليل است بر عدم لزوم تقليد اعلم زيرا هر مجتهدى در قوم خود بايد باشد و آنها اخذ كنند
لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
لعلّ اينجا بمعنى بايد و سزاوار است لكن بسيارى از عصات و لا اباليها اعتناء بعلماء ندارند و نميروند وظائف خود را بفهمند و عمل كنند البته حجت بر آنها تمام است و راه عذرى ندارند ، و بعضى كه اين آيه را مربوط بجهاد دانستند اين نحو تفسير كردند كه طائفهاى بروند براى جهاد و بقيه در خدمت حضرت در مدينه بمانند و اخذ احكام كنند و مجاهدين را كه بر ميگردند انذار كنند و اين معنى با اينكه خلاف ظاهر آيه است زيرا مرجع ضمير و لينذروا همان ضمير ليتفقهوا است لغو است زيرا مجاهدين بعد از مراجعت خدمت خود حضرت مشرف ميشوند و اخذ ميكنند و احتياج بساكنين ندارند